Rybnica Leśna – zamek Radosno

Historia

   Początki zamku być może sięgają drugiej połowie XIII wieku i osoby księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I. Warownia pod nazwą Freudinberg po raz pierwszy odnotowana została w 1350 roku. Stanowiła centrum dóbr obejmujących miasteczko Mieroszów i dwanaście pobliskich wsi. W pierwszej połowie XIV wieku pozostawała w rękach Reincza, Hansa i Jerislava Swenkenvaldów (Swenkenfelt). W 1355 roku zamek, który był ostoją rozbójników, został zdobyty przez Bolka II świdnickiego. W bliżej też nieznanych okolicznościach zamek trafił w ręce władcy Czech i w 1356 roku wraz z przyległymi osadami został przez Karola IV nadany w dziedziczne lenno niejakiemu Hersko z Rozlowicz. Przy transakcji władca zastrzegł sobie jednak prawo pierwokupu zamku w ciągu dwóch lat. Z prawa tego w niedługim czasie  skorzystał także upoważniony Bolko II Mały. W 1369 roku po śmierci Bolka II Małego, wdowa po nim księżna Agnieszka, oddała zamek w lenno biskupowi wrocławskiemu Przecławowi z Pogorzeli, do którego zamek należał do roku 1376. Następnymi właścicielami zamku byli Gunzel i Nickel von Seidlitz, a od roku 1388 Heinrich von Rechenberg i jego czterej synowie. W 1392 roku warownia, tak jak całe księstwo świdnicko-jaworskie, weszła w posiadanie władców czeskich.
   W czasie wojen husyckich zamek dwukrotnie był oblegany przez powstańców: w 1427 i 1434 roku, lecz nie wiadomo, czy był zdobyty. Od początku XV wieku był opanowany przez rycerzy rabusiów, w wyniku czego w 1443 roku został zniszczony przez mieszczan wrocławskich. W 1466 roku bracia Hans i Nikolaus von Schellendorf odbudowali zamek i sami zaczęli parać się rozbojami. W 1483 roku zamek przejęły wojska Macieja Korwina. W 1497 roku wrocławski starosta Georg von Stein z rozkazu czeskiego króla Władysława Jagiellończyka zdobył i zniszczył go. Od tego czasu zamek pozostaje w ruinie.

Architektura

   Warownia składała się z leżącego na grzbiecie wzniesienia zamku górnego o wymiarach 17 x 30 metrów  i niżej położonego po stronie południowej podzamcza o wymiarach 14 x 18 metrów. W pierwszej fazie powstała cylindryczna wieża otoczona drewniano – ziemnymi umocnieniami. Wieża ma średnicę około 10 metrów i zachowaną wysokość 12 metrów. Wnętrze dolnej kondygnacji o średnicy około 2 metrów przykryte zostało sklepieniem. Nad nim znajdowało się pomieszczenie, którego przestrzeń powiększono kosztem grubości muru. Relikty wejścia do wieży znajdują się na wysokości około 4 metrów nad dzisiejszym poziomem gruntu.
   W drugim etapie w XIV wieku wzniesiono mury obwodowe i budynek mieszkalny o wymiarach 9,5 x 10,5 metra. Brama wjazdowa mieściła się w czworokątnej wieży o boku długości 6 metrów. W jego przyziemiu znajdowało się wejście i dwa okna szczelinowe. Wymiary zamku górnego o zaokrąglonych narożnikach wynosiły 17 x 30 metrów. Od południa przylegało do niego niewielkie przedzamcze, a obronność założenia podnosiły wykute w skale fosy o głębokości do 4 metrów.

Stan obecny

   Do czasów obecnych zachowały się dolne partie cylindrycznej wieży o wysokości 12 metrów i niewielkie fragmenty przyziemia budynku mieszkalnego.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Boguszewicz A., Corona Silesiae. Zamki Piastów fürstenberskich na południowym pograniczu księstwa jaworskiego, świdnickiego i ziębickiego do połowy XIV wieku, Wrocław 2010.

Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.