Pyrzyce – kościół Matki Boskiej Bolesnej

Historia

   Świątynia została wybudowana po 1260 roku jako kościół klasztorny sióstr augustianek, ufundowany przez Małgorzatę, żonę księcia Barnima I. W XVI stuleciu został zniszczony przez pożar i powoli niszczał. Pod koniec wieku został odbudowany, ale już w XVII wieku ponownie został doszczętnie zrujnowany. W drugiej połowie XIX wieku, budowla została wyremontowana i rozbudowana. W czasie II wojny światowej kościół został spalony w czasie walk o miasto. Odbudowa nastąpiła w latach 1989-1991.

Architektura

   Kościół został wzniesiony jako dość skromna wczesnogotycka budowla salowa, murowana z cegły w wątku wendyjskim, na cokole z kamienia łupanego. Budynek jest orientowany, zbudowany na planie prostokąta. Posiada ostrołukowe, dwudzielne otwory okienne, a w ścianach wschodniej i zachodniej wielkie dwukondygnacyjne, trójdzielne okna. Kościół nakryto dachem dwuspadowym, opartym o szczyty zdobione ostrołukowymi blendami. Nie założono w nim sklepień na co wskazuje brak przypór. Pierwotnie był przykryty otwartą więźbą dachową, bowiem wysokie okna w krótszych elewacjach kościoła wcinają się wysoko w szczyty. Wnętrze prawdopodobnie było jednoprzestrzenne, chociaż ze względu na znaczną szerokość budowli (prawie 10 metrów) nie można wykluczyć, że krokwie więźby dachowej były podparte drewnianymi słupami.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Jarzewicz J., Architektura średniowieczna Pomorza Zachodniego, Poznań 2019.
Pilch J., Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Warszawa 2012

Strona internetowa wikipedia.org, Kościół Matki Bożej Bolesnej w Pyrzycach.