Przyczyna Górna – kościół św Jerzego

Historia

   Kościół św. Jerzego w Przyczynie Górnej został wzniesiony przed 1345 rokiem, kiedy to został po raz pierwszy wspomniany w źródłach pisanych. W latach 1578 – 1642 był użytkowany przez protestantów, a w 1677 roku stał się katolickim  kościołem filialnym. Remonty budynku przeprowadzano w latach 1595, 1665 i 1898, co potwierdzają napisy wyryte w tynku fryzów podokapowych ścian południowych kościoła. W trakcie któryś z tych prac zamurowano okno wschodnie i południowe wejście do prezbiterium, a nad zamurowanym wejściem przepruto nowe okno zamknięte łukiem odcinkowym. Przekształcono wówczas również kształt większości otworów okiennych. W 1889 roku odkryto w prezbiterium i w nawie malowidła ścienne z XV wieku oraz z początku XVI stulecia. W 1907 i 1931 roku odsłonięto je całkowicie i konserwowano po II wojnie światowej w latach 1964-1966 oraz 1979-1981. W latach 60-tych XX wieku wykonano reperacje murów zewnętrznych, natomiast w latach 2008 i 2009 wyremontowano dach.

Architektura

   Kościół został wzniesiony według spójnego planu i w trakcie jednego etapu prac budowlanych. W ich trakcie wzniesiono orientowaną względem stron świata prostokątną w planie nawę oraz węższe, czworoboczne prezbiterium, nieco nieregularne prezbiterium do którego od północy przystawiono zakrystię. Po stronie zachodniej na osi nawy wzniesiono smukłą czworoboczną wieżę. Całość (poza niską zakrystią) wzmocniono zewnętrznymi przyporami. Nawę i prezbiterium przykryto osobnymi dwuspadowymi dachami, przy czym dach prezbiterium przedłużono by osłonić zakrystię. Wnętrze kościoła w drugiej ćwierci i w drugiej połowie XV wieku pokryto ściennymi polichromiami.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005.
Strona internetowa lwkz.pl, Przyczyna Górna – kościół filialny pw. św. Jerzego.