Przewóz – zamek

Historia

   Zamek mógł powstać w końcu XIII lub na początku XIV wieku, choć ciężko określić czy była to wówczas budowla  murowana. Miejscowe dobra często zmieniały właścicieli. Przed połową XIV wieku znajdowały się pod panowaniem brandenburskim, a w 1346 roku Karol IV nadał miasto w lenno Fryderykowi Bibersteinowi. W 1370 wcielono je do Czech, a w latach 1413-1472 wchodziły w skład księstwa żagańskiego. Wtedy  też na zamku zmarł książę Baltazar żagański, zagłodzony w więziennym lochu na rozkaz swego brata księcia Jana II. W późniejszym okresie Przewozem władali książęta sascy, margrabiowie brandenburscy, von Promnitzowie i von Schelendorfowie. Ostatni z nich w 1606 roku zapisał majątek księciu żagańskiemu Wacławowi Lobkowitzowi. Zamek został zniszczony w czasie wojny trzydziestoletniej i prawdopodobnie nie był już później odbudowywany. Około połowy XVII wieku część materiału budowlanego z zamku użyto do odbudowy ratusza, a w 1701 roku ówczesny właściciel nakazał rozebrać ruiny za wyjątkiem głównej wieży.

Architektura

   Zamek składał się z murów obwodowych i wolnostojącej wieży, zwanej Głodową. do jej budowy użyto kamieni polnych z których wykonano cokół o wysokości 1,8 metra oraz cegieł, wykorzystanych do budowy wyższych partii. Ma ona średnicę 11 metrów, grubość murów 4 metry i wysokość 22 metry Pierwotne wejście do niej zlokalizowane było na wysokości pierwszego piętra i dostępne albo przez drabinę, albo przez kładkę z wysokości korony murów obwodowych. Główny budynek mieszkalny usytuowano na wschód od wieży, prawdopodobnie sąsiadował z dwoma wieżami od północy i południa.  Zamek pierwotnie otoczony był fosą i nie związany z murami miejskimi.

Stan obecny

   Z zamku ocalała jedynie okrągła wieża, stojąca w obrębie prostokątnego plateau stanowiącego pozostałość dawnej warowni. Przystęp do niej jest wolny, jednak nie ma możliwości wejścia do jej wnętrza na górne kondygnacje.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.
Nowakowski D., Siedziby książęce i rycerskie księstwa głogowskiego w średniowieczu, Wrocław 2008.