Pruszcz Gdański – kościół Podwyższenia Krzyża

Historia

Kościół został wzniesiony przed rokiem 1367. W czasie pożaru wsi w 1460 roku zostały zniszczone dachy i wnętrze budowli. Po 1466 roku świątynia została odbudowana. W czasach reformacji, około 1585 roku, budowla została przejęta przez ewangelików. W latach 1742 i 1831 świątynia była remontowana. Ewangelicy odprawiali nabożeństwa w świątyni do 1944 roku. W 1945 roku budowla powróciła do katolików.

Architektura

Kościół jest gotycką, ceglaną bazyliką złożoną z prezbiterium, trójnawowego korpusu i czworobocznej wieży od zachodu. Najstarszą częścią pochodzącą jeszcze z końca XIV wieku jest prezbiterium, nakryte sklepieniem krzyżowym wspartym na bogato rzeźbionych konsolach odlewanych w sztucznym kamieniu. Czteroprzęsłowy korpus nawowy w nawie głównej kryty był najprawdopodobniej stropem, o czym świadczy uskok muru nad łukiem tęczowym, wyznaczający pierwotną wysokość budowli. Masywne arkady otwierają się do naw bocznych nakrytych sklepieniami. Dawna budowla od zachodu oświetlona była jednym dużym oknem w nawie głównej, które zakryła, dostawiona w drugiej połowie XV wieku, masywna czworoboczna wieża, przechodząca w czwartej kondygnacji w ośmiobok. W tym też czasie dostawiono od południa kruchtę, a od północy, w narożniku prezbiterium i nawy, zakrystię.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa pruszcz.diecezja.gda.pl, Historia kościoła.