Prabuty – kaplica NMP

Historia

   Kaplica pogrzebowa pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny, nazywana także kościołem polskim, wzniesiona została  przez biskupa pomezańskiego Jana I Moencha w latach 1378-1402. Świątynia mieściła się na podgrodziu, poza obrębem murów miejskich. Nazwa wzięła się stąd, że odprawiane w nim były nabożeństwa dla ludności polskiej, która nie mogła mieszkać na terenie miasta. W 1412 roku biskup Jan II Ryman, potwierdził niezależność kaplicy jako kościoła parafialnego, a pod koniec XV wieku biskup Jan IV oddał kościół zakonowi karmelitów z Gdańska.

Architektura

   Budowla została wzniesiona w stylu gotyckim. Jej szczyt wschodni posiada ścianę ażurową z kolistymi otworami i trzema wnękami blend i okienkiem. Szczyt zachodni posiada ścianę z czterema wnękami i małymi bioforami z lewej i prawej strony. Przy nim znajduje się wieża, wybudowana na planie ośmiokąta o formie zbliżonej do obronnej baszty. Oba szczyty są ozdobione przez smukłe sterczyny. Wnętrze kaplicy przykryte zostało płaskim drewnianym stropem.

Stan obecny

   Kaplica zachowała do dnia dzisiejszego gotycką bryłę oraz część pierwotnych detali architektonicznych ze szczytami na czele. Niestety powiększona i przekształcona została większość okien. Wnętrze świątyni przykryte jest dziś polichromowanym drewnianym stropem z XVIII stulecia.
   Obecnie w kaplicy znajduje się Izba Pamiątek, w której można zobaczyć przedmioty codziennego użytku, dawne narzędzia rolnicze i rzemieślnicze, militaria, zbiory numizmatyczne, oraz prace miejscowych twórców. Izba czynna jest w okresie letnim.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa wikipedia.org, Kościół polski w Prabutach.