Prabuty – kaplica NMP

Historia

Kaplica pogrzebowa pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny nazywana także kościołem polskim wzniesiona została  przez biskupa pomezańskiego Jana I Moencha w latach 1378-1402. Świątynia mieściła się na podgrodziu, poza obrębem murów miejskich. Nazwa wzięła się stąd, że odprawiane w nim były nabożeństwa dla ludności polskiej, która nie mogła mieszkać na terenie miasta. W 1412 roku biskup Jan II Ryman, potwierdził niezależność kaplicy jako kościoła parafialnego, a pod koniec XV wieku biskup Jan IV oddał kościół zakonowi karmelitów z Gdańska.

Architektura

Budowla została wzniesiona w stylu gotyckim. Jej szczyt wschodni posiada ścianę ażurową z kolistymi otworami i trzema wnękami z blendami i okienkiem. Szczyt zachodni posiada ścianę z czterema wnękami i małymi bioforami z lewej i prawej strony. Przy nim znajduje się wieża, wybudowana na planie ośmiokąta w formie obronnej baszty. Oba szczyty są ozdobione przez smukłe sterczyny. We wnętrzu świątyni znajduje się polichromowany drewniany strop z XVIII stulecia.

Stan obecny

Obecnie w kaplicy znajduje się Izba Pamiątek, w której można zobaczyć przedmioty codziennego użytku, dawne narzędzia rolnicze i rzemieślnicze, militaria, zbiory numizmatyczne, oraz prace miejscowych twórców. Izba czynna jest w okresie letnim.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa wikipedia.org, Kościół polski w Prabutach.