Pasym – kościół św Barbary

Historia

Budowę kościoła rozpoczęto w 1350 roku, a zakończono w 1391 roku. W XV wieku dobudowano przylegającą do niego wieżę dzwonniczą. Od 1525 roku świątynia należała do wiernych wyznania ewangelicko-augsburskiego. Restaurowana była po pożarach z lat 1583 i 1750. Po tym drugim, wieża została obniżona o jedną kondygnację i nakryta kopulastym hełmem, mury zostały wzmocnione przyporami, a stare drewniane sklepienie w środkowej nawie zostało zastąpione nowym sklepieniem kolebkowym. Przebudowana została również kruchta południowa. W niezmienionej formie budowla przetrwała do czasów współczesnych.

Architektura

Późnogotycki kościół został wybudowany z cegły na planie prostokąta. Jest to jednonawowa budowla salowa z zakrystią od strony północnej i kruchtą od strony południowej. Korpus świątyni jest oszkarpowany, a w jego elewacjach znajdują się okna ostrołukowe. Kościół nakryty jest dachem dwuspadowym złożonym z dachówek. Od strony zachodniej jest umieszczona szeroka, masywna wieża wzniesiona z cegły na fundamencie z kamienia polnego. W kościele znajdują się gotyckie stalle z końca XV wieku.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa leksykonkultury.ceik.eu, Kościół ewangelicko-augsburski w Pasymiu.