Pasym – kościół św Barbary

Historia

   Budowę kościoła rozpoczęto około ostatniej ćwierci XIV wieku, a zakończono przed 1391 rokiem. W XV wieku dobudowano przylegającą do niego wieżę. Od 1525 roku świątynia należała do wiernych wyznania ewangelicko-augsburskiego. Restaurowana była po pożarach z lat 1583 i 1750. Po tym drugim, wieża została obniżona o jedną kondygnację i nakryta kopulastym hełmem, mury zostały wzmocnione przyporami, a stare sklepienie w nawie zostało zastąpione nowym sklepieniem kolebkowym. Przebudowana została również kruchta południowa.

Architektura

   Późnogotycki kościół został wybudowany z cegły na kamiennej podmurówce, na planie prostokąta, jako budowla salowa z zakrystią od strony północnej i kruchtą od strony południowej i czworoboczną wieżą od zachodu. Korpus świątyni oryginalnie nie był wzmocniony przyporami, natomiast w jego elewacjach przeprute były ostrołukowe okna. Nakryty został dachem dwuspadowym złożonym z dachówek. Wnętrze korpusu według źródeł pisanych pierwotnie miało być zwieńczone sklepieniem gwiaździstym, co oznaczałoby, iż kościół początkowo był trójnawową halą.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Rzempołuch A., Przewodnik po zabytkach sztuki dawnych Prus Wschodnich, Olsztyn 1992.

Strona internetowa leksykonkultury.ceik.eu, Kościół ewangelicko-augsburski w Pasymiu.