Parnowo – kościół

Historia

   Pierwotny kościół w Parnowie zbudowany został pod koniec XIII wieku lub najpóźniej na początku XIV stulecia. Jego istnienie potwierdza wzmianka o rozstrzygnięciu sporu o granicę majątku ziemskiego miedzy opactwem w Dargun w Meklemburgii a nieznanym bliżej Heydebreckiem, które miało mieć miejsce właśnie w parnowskiej świątyni. Kościół w obecnej postaci prawdopodobnie zbudowano w XV wieku. Wiadomo iż w 1497 roku jego wikariuszem był Tessaus von Manow, kanonik kapituły katedralnej w Kamieniu Pomorskim. Od 1551 roku budowla stała się kościołem filialnym gminy luterańskiej w pobliskim, położonym po drugiej stronie jeziora Cieszynie.

Architektura

   Kościół wzniesiono jako budowlę orientowaną dłuższymi bokami na linii wschód – zachód, murowaną z cegły i kamieni polnych. Składa się z jednonawowego korpusu na planie prostokąta, bez wydzielonego zewnętrznie prezbiterium z trójbocznym zamknięciem po stronie wschodniej. Po stronie zachodniej usytuowano czworoboczną wieżę, w której elewację powyżej portalu wejściowego wmurowano dwa wielkie kamienie młyńskie. Wnętrze korpusu nawowego przykryto płaskim, drewnianym stropem.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Kubicki D., Gotyckie świątynie powiatów koszalińskiego i kołobrzeskiego, Pelplin 2001.