Oświęcim – kościół Matki Bożej

Historia

   Kościół został zbudowany w pierwszej połowie XIV wieku dla dominikanów sprowadzonych tutaj prawdopodobnie przez księcia cieszyńskiego Mieszka. Budowę klasztoru kontynuowali książę oświęcimski Władysław i jego żona Eufrozyna. W latach 1608-1610 kościół został przebudowywany w stylu renesansowym. Po likwidacji klasztoru przez cesarza Józefa II w pierwszej ćwierci XIX wieku, zamieniono go  na magazyn. Budowla popadła w ruinę i została kompletnie zrujnowana.
   W 1895 roku w czasie procesji z okazji Bożego Ciała na ruinach kościoła objawiła się Matka Boska, co stało się impulsem do odzyskania i odbudowy kościoła przez katolicką społeczność miasta. Został on odrestaurowany przez salezjanów.  W czasie odbudowy prezbiterium zostało zamienione na nawę z uwagi na przebicie nowego wejścia. Od zachodu w latach 80-tych XX wieku dobudowano nową nawę tej samej wysokości, częściowo nawiązującą stylowo do dawniejszej części kościoła. Od starszej, zabytkowej części kościoła różni się jaśniejszym kolorem cegły.

Architektura

   Kościół jest murowany z cegły, złożony z wydłużonego, trójprzęsłowego prezbiterium zamkniętego ścianą prostą i szerszej, czteroprzęsłowej nawy. Kościół na zewnątrz opięty jest przyporami, w prezbiterium dwu, a w nawie trójuskokowymi. Ściany prezbiterium między przyporami rozczłonkowane są parami ostrołukowych okien z rekonstruowanymi kamiennymi maswerkami. W nawie znajdują się duże okna ostrołukowe, trójdzielne. Kościół nakrywają dachy dwuspadowe. Wewnątrz prezbiterium oddzielone jest ostrołukową tęczą i nakryte zrekonstruowanym sklepieniem żebrowym.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013.
Strona internetowa wikipedia.org, Kościół Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Oświęcimiu.