Opole – kościół św Aleksego

Historia

   Kościół został zbudowany wraz z leżącym obok zespołem szpitalnym w 1421 roku z fundacji księcia biskupa Jana Kropidły, choć już w 1400 roku książę Władysław II Opolczyk potwierdził fundację kupca Kuncze Cromera dotyczącą szpitala pod wezwaniem św. Aleksego, który podobno pomieścić mógł ośmiu chorych. Murowany szpital Jana Kropidły (mogący pomieścić siedemnaście osób) spłonął w 1615 roku. Został odbudowany, lecz ponownie uszkodzony w 1682 lub 1684 roku. W 1691 roku gotycką świątynię przekształcono, nadając jej wystrój barokowy (między innymi przekształcono okna). W 1739 roku szpital doszczętnie spłonął. Odbudowano go w zmienionej, skromniejszej formie w latach 1857-1861, a w latach 1865-1866 zbudowano całkiem nowy, powiększony dodatkowo w 1912 roku.

Architektura

   Szpital wraz z kaplicą założony został przy bramie Odrzańskiej, w północno – zachodniej części miasta, w pobliżu rzeki i miejskich murów obronnych w których były obrębie. Miał on wymiary około 54 x 7 metrów i około 5 izb i czterech komór (tyle istniało przed pożarem z 1739 roku, nie wiadomo czy podobny układ funkcjonował w średniowieczu).
   Kaplica założona jest na planie prostokąta z trójbocznie zamkniętym prezbiterium po stronie wschodniej. Wzmocniona przyporami bryła nakryta została dwuspadowym dachem, załamanym nad prezbiterium. Wejście umieszczono w fasadzie zachodniej, natomiast wnętrze pierwotnie oświetlały ostrołukowe okna. Nawę i prezbiterium zwieńczono sklepieniem krzyżowo – żebrowym opartym na skromnie profilowanych konsolach, a położoną niżej piwnicę przykryto sklepieniem kolebkowym.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Popłonyk U., Opole, Warszawa 1970.