Nysa – zamek biskupi

Historia

Zamek, a pierwotnie dwór biskupi powstał wcześniej niż miasto, bo około połowy XIII wieku. Była to wówczas budowla drewniana nie mająca charakteru obronnego. Pod koniec XIII wieku powstał zamek murowany, który w XIV wieku rozbudowano i włączono w system fortyfikacji miejskich. Około 1459 roku został ponownie rozbudowany przez biskupa Jodoka Roźemberka, a w 1510 roku biskup Jan Thurzo wzniósł bramę, by nie trzeba było wjeżdżać od strony miasta. Po pożarze który zniszczył w 1524 roku miasto i zamek, odbudowali go Jakub von Salza i Marcin Gerstmann. Na przełomie XIV i XV wieku miasto i rezydencja biskupów otrzymały nową linię murów, a w czasach nowożytnych nowe obwarowania bastionowe. W XVII/XVIII wieku gdy większą wagę zaczęto przykładać do walorów mieszkalnych niż obronnych stary zamek przestał wystarczać. Biskupi wybudowali sobie nowy pałac, a stary zamek stał się zapleczem gospodarczym i stracił na znaczeniu. Około 1824 roku rozebrano część murów, pozostałe partie włączając w budynki mieszkalno – gospodarcze.

Architektura

W swej późnośredniowiecznej postaci zamek był założeniem obronnym na planie nieregularnego prostokąta z czterema domami wzdłuż murów, wewnętrznym dziedzińcem i trzema wieżami z których północna i zachodnia położone były w narożnikach, a południowa obok narożnika. Wszystkie ulokowano tak, aby bronić mogły zamku od strony miasta, skąd do początku XVI wieku wiodła droga do warowni.

Stan obecny

Zamek nie zachował się do naszych czasów. Jedynymi jego pozostałościami są relikty młyna zamkowego wtopione w XIX-wieczne budynki oraz dwie czworoboczne baszty, południowa połączona z fragmentem muru obwodowego i nieco większa zachodnia, rozbudowana w XVI wieku i przekształcona w XIX.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.