Nowogard – kościół Wniebowzięcia NMP

Historia

   Kościół wzniesiony został w XIV wieku. W 1451 od strony północnej dobudowano kaplicę Ebersteinów, ówczesnych właścicieli Nowogardu, a kilkadziesiąt lat później wieżę po stronie zachodniej. Kościół był niszczony przez pożary w 1559 i 1595, a podczas wojny trzydziestoletniej został splądrowany. W XVII wieku został odbudowany, a od strony południowej dobudowane zostały kaplice. W latach 1832-33 dokonano regotyzacji świątyni. Kolejny remont z roku 1918 wymienił zwieńczenie wieży.  W latach 1928-1931 założono nowe sklepienia nad prezbiterium oraz nawami bocznymi.  W 2005 roku podczas pożaru spłonęły fragmenty świątyni, wieża oraz część zabytkowego wyposażenia.

Architektura

   Kościół wzniesiony jest z cegły gotyckiej jako trzynawowa i trzyprzęsłowa pseudobazylika z trójbocznie zamkniętym na wschodzie prezbiterium i masywną wieżą na planie prostokąta od zachodu. Po północnej stronie prezbiterium usytuowana została zakrystia.  Na zewnątrz kościół opięty jest przyporami, między którymi znajdują się ostrołukowe okna, w prezbiterium czterodzielne, zaś w korpusie dwudzielne. Korpus i prezbiterium nakryte są dachami dwuspadowymi, natomiast przybudówki przy prezbiterium nakrywają dachy jednospadowe. Elewacje wieży rozczłonkowane są ostrołukowymi, potrójnymi blendami. W jej przyziemiu umieszczono, prowadzący do wnętrza świątyni ostrołukowy, uskokowy portal. Korpus posiada sklepienia gwiaździste w nawie głównej i krzyżowo-żebrowe, oparte na dwóch parach ośmiobocznych filarów.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch J., Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, 2012.

Strona internetowa wikipedia.org, Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Nowogardzie.