Nowe Miasto nad Wartą – kościół Świętej Trójcy

Historia

   Obecny kościół wybudowany w drugiej połowie XV wieku, lecz tutejsza parafia erygowana została prawdopodobnie już w latach 1267-1282. Pierwotny kościół został zaś ufundowany około 1283 roku przez ród Doliwów. W 1593 roku nad zakrystią została zbudowana renesansowa kaplica św. Anny, a w 1614 roku od południa dodano kaplicę św. Antoniego. Kościół był odnawiany w 1853 i 1948 roku.

Architektura

   Kościół jest trójnawową budowlą halową, z prezbiterium zamkniętym wielobocznie, lecz nie wydzielonym z bryły zewnętrznej. Jego ściany ujęte są dwuuskokowymi szkarpami. W południowo – wschodnim narożniku fasady zachodniej umiejscowiona jest wieżyczka ze schodami. Do nawy północnej przylega zakrystia i kaplica św. Anny, otwarta dwiema arkadami do wnętrza kościoła. Przy nawie południowej znajduje się późnorenesansowa kaplica św. Antoniego. Prezbiterium i nawy przykryte są sklepieniami gwiaździstymi. Wnętrze kościoła zdobi późnorenesansowa polichromia z końca XVI wieku, a w przejściu z kościoła do zakrystii zachowały się gotyckie, obite blachą drzwi.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Grzybkowski A., Gotycka architektura murowana w Polsce, Warszawa 2016.
Maluśkiewicz P., Gotyckie kościoły w Wielkopolsce, Poznań 2008.

Strona internetowa zabytek.pl, Kościół par. pw. Świętej Trójcy Nowe Miasto nad Wartą.