Nieżywięć – kościół św Jana Chrzciciela

Historia

   Nieżywięć po raz pierwszy wystąpił w źródłach pisemnych w 1222 roku, kiedy został przekazany przez księcia Konrada Mazowieckiego biskupowi Chrystianowi. Do końca wojny trzynastoletniej pozostawał w rękach zakonu krzyżackiego. Parafię w Nieżywięciu utworzono na przełomie XIII i XIV wieku i wkrótce potem na początku XIV stulecia rozpoczęto budowę murowanego kościoła. W XVIII wieku został wzbogacony o nową polichromię, a jego wnętrze uległo barokizacji.

Architektura

   Kościół wzniesiono z cegły układanej w wątku gotyckim z użyciem mocno wypalanej zendrówki, na kamiennej podmurówce mającej chronić budowlę przed wilgocią gruntu. Zbudowano go jako prostą budowlę jednonawową na planie prostokąta bez wydzielonego z bryły zewnętrznej prezbiterium. Na osi fasady zachodniej dostawiona została czworoboczna wieża, u góry przechodząca w ośmiobok. Do przykrytego pierwotnie płaskim stropem wnętrza prowadzą trzy portale: zachodni umieszczony w wieży, ostrołukowy, w górnej części uskokowy, południowy, także ostrołukowy oraz północny z przełomu XV i XVI wieku wiodący do zakrystii, zamknięty półkoliście, profilowany.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Mroczko T., Architektura gotycka na ziemi chełmińskiej, Warszawa 1980.
Strona internetowa grabowiec-gm-bobrowo.wikidot.com, Nieżywięć.