Namysłów – miejskie mury obronne

Historia

Budowę murowanych fortyfikacji miejskich rozpoczęto w 1350 roku z inicjatywy króla czeskiego Karola IV, który częściowo sfinansował ich koszt. Zakończenie prac nastąpiło na początku XV wieku. Później, w latach 1471-1497, powstał jeszcze niższy mur zewnętrzny z cylindrycznymi bastejami, których nie posiadał jednie wschodni odcinek umocnień Namysłowa. Prawdopodobnie uznano je tam za zbędne, ze względu na istniejącą od 1428 roku dodatkową ochronę w postaci drugiego rowu. Modernizację murów przeprowadzono również w XVI i XVII oraz pierwszej połowie XVIII wieku. W drugiej połowie XVIII i w XIX wieku następowało stopniowe niszczenie i usuwanie starych oraz niepotrzebnych już fortyfikacji miejskich. Wykorzystywano je na budowę przy nich nowych budynków. Na miejscu dawnej fosy dookoła miasta urządzono promenadę.

Architektura

Mury obronne Namysłowa wzniesiono z cegły o układzie gotyckim, na niektórych odcinkach posiadały podmurówkę z kamienia polnego. Mury północne i południowe miały grubość 1,70 metra, mury od strony wschodniej 2,20 metra grubości. Ich wysokość wynosiła 6 metrów. Wzmocnione były czterdziestoparoma basztami o różnych formach. Do miasta prowadziła zachodnia Brama Niemiecka, zwana także Wrocławską lub Brzeską, brama wschodnia zwana Polską, Krakowską lub Kluczborską oraz tzw. Brama Wodna.

Stan obecny

Głównym elementem z zachowanych do dziś obwarowań jest Brama Krakowska. Fragmenty murów obronnych z basztami przetrwały także w północno – zachodniej i północno – wschodniej części miasta. Ciekawostką są dwa arkadowe przepusty w murze przez które przepływa odnoga rzeki Widawy.

pokaż Bramę Krakowską na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch J, Leksykon zabytków architektury Górnego Śląska, Warszawa 2008.