Morsko – zamek Bąkowiec

Historia

Zamek mógł wznieść król Kazimierz Wielki albo książę Władysław Opolczyk jako graniczną strażnicę. Pierwsza wzmianka o nim w źródłach pojawia się w 1389 roku, gdy wspomniany jest kapelan zamkowy. Kolejne przekazy z lat 1416-1418 wspominają o burgrabim. Jako pierwszy właściciel Bąkowca występuje Mikołaj Strzała. Po nim warownię nabył późniejszy komornik ziemski krakowskiej i podsędek ziemi krakowskiej Piotr Lis, a następnie Jan z Sieciechowic i Mikołaj Morawiec z Konaszówki. Od 1435 roku zamek należał do Koziegłowskich. Trudno stwierdzić kiedy budowla przestała pełnić funkcje obronnej rezydencji. Około 1927 roku wzgórze z ruinami zamku kupił architekt Witold Danielewicz Czeczott, który wybudował swój dom przy wykorzystaniu murów zamkowych.

Architektura

Zamek wzniesiono z miejscowego, łamanego wapienia na wydłużonym plateau wzgórza o powierzchni około 500 m2. Składał się on z kilku budynków zamkniętych murem obwodowym, biegnącym nieregularnym narysem po krawędziach skały. Od strony wschodniej przylegał do wzgórza oddzielony fosą dziedziniec gospodarczy.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Kołodziejski S., Średniowieczne rezydencje obronne możnowładztwa na terenie województwa krakowskiego, Warszawa 1994.

Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.
Sypek R., Zamki i obiekty warowne Jury Krakowsko-Częstochowskiej, Warszawa 2003.