Miłobądz – kościół Macierzyństwa NMP

Historia

   Początek budowy kościoła w Miłobądzu datuje się na wczesne lata XIV wieku. Prawdopodobnie wówczas wzniesiono prezbiterium, a w drugiej połowie XIV wieku dobudowano korpus nawowy i wieżę. Często zatrzymywali się w nim biskupi włocławscy w trakcie swych podróży wizytacyjnych po Pomorzu. W 1523 roku proboszczem w Miłobądzu był Maurycy Ferber, późniejszy zwierzchnik Mikołaja Kopernika. Pod koniec XVI wieku kościół został zajęty przez ewangelików i podupadł, ale po powrocie w ręce katolików w 1643 roku został wyremontowany. Ponownym zniszczeniom uległ w trakcie walk pod koniec drugiej wojny światowej.

Architektura

   Kościół odznacza się sporymi rozmiarami jak na parafialną budowlę wiejską. Składa się z jednonawowego korpusu, węższego, zamkniętego wielobocznie prezbiterium po stronie wschodniej, prostokątnej w planie zakrystii dostawionej od północy oraz masywnej i wysokiej czworobocznej wieży przy fasadzie zachodniej. Całość została z zewnątrz wzmocniona licznymi przyporami. Krótsze boki nawy oraz zakrystii zaopatrzono w gotyckie szczyty zdobione blendami i sterczynami. Wewnątrz w prezbiterium założono sklepienie gwiaździste, nawę natomiast przykryto płaskim drewnianym stropem.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Grzyb A., Strzeliński K., Najstarsze kościoły Kociewia, Starogard Gdański, 2008.