Lwówek Śląski – ratusz i kamienica ław chlebowych

Historia

   Ratusz w Lwówku Śląskim wybudowano w połowie XIII wieku, jako piętrowy Dom Kupców, wzniesiony na placu targowym. W 1480 roku dobudowano wieżę, a w latach 1522-1524 obiekt przebudowano pod nadzorem znanego mistrza budowlanego i architekta Wendela Rosskopfa. W latach 1902-1905 ratusz powiększono o handlowe podcienia i klatkę schodową. W roku 1945 budynek został częściowo spalony, a następnie odbudowany w latach 1955-1958.
   Tuż obok ratusza, po wschodniej stronie zobaczyć można gotycką kamienicę ław chlebowych i szewskich. Istnieje ona od końca XIII wieku, choć obecna pochodzi z 1494 roku.

Architektura

   Pierwotny budynek ratusza wzniesiono na planie wydłużonego prostokąta. Obecnie jest to jego zachodnia cześć, przylegająca do wieży. Budowla posiada dwie kondygnacje oraz wysokie piwnice i jest nakryta stromym dachem dwuspadowym z licznymi lukarnami, czyli pionowymi okienkami na dachu. Od zachodniej strony przylega do bryły ratusza wysoka wieża, dołem czworoboczna, wyżej cylindryczna, a w najwyższej części ośmioboczna. Elewacje wschodnia i zachodnia ujęte są w pary szczytów. Wejście do budynku mieszczące się po wschodniej stronie prowadzi przez późnogotycką sień, nakrytą sklepieniem sieciowym wspartym na jednym filarze.
   Budynek ław chlebowych i szewskich wzniesiono jako długa halę rozdzieloną w połowie dziedzińcem i otwartą od wschodu i zachodu szerokimi, ostrołukowymi bramami. Zwieńczenie stanowił stromy, dwuspadowy dach.

pokaż ratusz na mapie

pokaż kamienice ław chlebowych na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Bossowski J.A., Ratusz i stary rynek we Lwówku Śląskim, Lwówek Śląski, 2005.

Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005.