Lwówek Śląski – miejskie mury obronne

Historia

Wznoszenie murów obronnych w Lwówku rozpoczęto około  1261 roku. Do 1301 roku wybudowano pierścień wewnętrzny. Nad drugim, zewnętrznym obwodem pracowano w latach 1435 – 1494. W 1427 i 1432 obwarowania zniechęciły Husytów od oblegania miasta. W połowie XVI wieku mury miejskie zostały przebudowane i unowocześnione, a w 1643 roku częściowo zniszczone podczas wojny trzydziestoletniej. Ponownie przystosowano je do celów militarnych w czasie wojen śląskich w XVIII stuleciu. W XIX wieku zaczęto je stopniowo rozbierać, lecz a latach 1934 – 1935 na nowo je wyremontowano i częściowo zrekonstruowano.

Architektura

Miasto obwiedzione było dwoma pasami murów obronnych: starszym wewnętrznym o wysokości około 8-12 metrów i młodszym zewnętrznym o wysokości 6-8 metrów. Oba zostały wykonane z ciosów miejscowego piaskowca. Wewnętrzny pierścień muru miał 23 prostokątne baszty łupinowe rozstawione średnio co 50 metrów. W zewnętrznym pierścieniu wybudowanych było 11 półokrągłych bastei. Do miasta prowadziły trzy bramy: Lubańska, Złotoryjska i Bolesławiecka. Zewnętrzną strefę obrony stanowiła nawodniona fosa oraz niewielka rzeka Płuczka, obiegająca miasto od strony wschodniej i południowej.

Stan obecny

Do dziś w najlepszym stanie zachowała się baszta bramy Lubańskiej oraz baszta bramy Bolesławieckiej. Z pozostałych baszt muru wewnętrznego częściowo zachowało się ich 13. Przetrwały również spore fragmenty samego muru obronnego, jednak w większości sporo obniżonego w stosunku do pierwotnego wyglądu.

pokaż basztę Bolesławiecką na mapie

pokaż basztę Lubańską na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Bossowski J.A., Mury obronne Lwówka Śląskiego, Częstochowa 1999.
Pilch J, Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005.