Lubsko – kościół Nawiedzenia NMP

Historia

Pierwszy kościół w Lubsku prawdopodobnie powstał już w XII wieku, choć najwcześniejsza wzmianka o świątyni pochodzi dopiero z 1315 roku. Dokument ten mówi o ufundowaniu kościoła w 1289 roku, lecz możliwe, iż chodziło o jego pierwszą poważną rozbudowę. W 1496 roku, w wyniku wielkiego pożaru miasta, kościół uległ znacznemu zniszczeniu. Spłonął dach i wnętrze, ocalały jedynie wypalone mury. Odbudowa trwała dwadzieścia lat, a w jej wyniku świątynię znacznie powiększono i ozdobiono nowymi sklepieniami. Po pożarze w 1597 roku wieżę zwieńczono renesansową attyką, a po 1615 roku dostawiono zakrystię do prezbiterium. W ciągu XVIII i XIX wieku budowla poddawana była licznym remontom. Od 1526 do 1945 należała do protestantów.

Architektura

Kościół z XIII wieku był trójnawową budowlą na planie prostokąta z węższym, także prostokątnym prezbiterium od strony wschodniej i czworoboczną wieżą wbudowaną do wnętrza, od strony zachodniej. Ściany zewnętrzne otrzymały wysokie, dwudzielne okna, a prezbiterium dodatkowo wzmocniono przyporami. W trakcie przebudowy z XV/XVI wieku pozostawiono wieżę i część zachodnią kościoła, powiększono natomiast całą część wschodnią, uzyskując budowlę halową bez wydzielonego zewnętrznie prezbiterium. Nawa główna otrzymała szerokość 10,7 metra, podczas gdy nawy boczne jedynie 1,9 i 2 metry, co było znaczącą różnicą szerokości. Z przebudowy tej pochodzą również główne elementy zewnętrznej architektury kościoła, między innymi  bogaty szczyt wschodniej elewacji, schodkowy, dekorowany prostokątnymi, dzielonymi krzyżowo blendami oraz zwieńczony sterczynami. Wewnątrz kościół otrzymał piękne sklepienia sieciowe w nawie głównej oraz sieciowe i gwiaździste w nawach bocznych.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Kowalski S., Zabytki architektury województwa lubuskiego, Zielona Góra 2010.
Kozaczewska H., Średniowieczne kościoły halowe na Śląsku [w:] Kwartalnik Architektury i Urbanistyki, 1-4, Warszawa 2013.