Lubań – Dom Solny

Historia

Dom Solny, zwany także Domem Zbożowym to spichlerz wzniesiony obok murów obronnych w latach 1537-1539. Pierwotnie miał służyć do magazynowania zboża i soli, ale odgrywał też rolę jako część systemu obronnego miasta. W 1556 roku został podwyższony o jedno piętro. Po raz kolejny jego mury zostały podniesione w 1698 roku. W 1807 roku w czasie wojen toczonych przez Napoleona w murach magazynu zostało założone więzienie dla żołnierzy, a w pierwszej połowie XX wieku służył on za remizę strażacką. Obecnie pozostaje niezagospodarowany.

Architektura

Obecnie budynek jest czterokondygnacyjny, zbudowany z kamienia bazaltowego. Wszystkie stropy magazynu posiadają drewnianą konstrukcję i wspierają się na drewnianych słupach. Poszczególne poziomy łączą schody w formie drabin opartych o belki stropowe. We wnętrzu lubańskiego magazynu zamontowany był dźwig umożliwiający załadunek lub rozładunek towarów. Ślady po elementach konstrukcyjnych dźwigu widoczne są do dzisiaj. Pierwotnie na poziomie parteru musiały się znajdować również pomieszczenie dla pisarza oraz waga. Główna przesklepiona kamiennymi ciosami brama został umieszczona po północno – wschodniej stronie budynku.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa luban.pl, Dom Solny.