Lignowy Szlacheckie – kościół św Marcina

Historia

   Parafię w Lignowach założył zakon krzyżacki w 1300 roku, natomiast gotycki kościół św. Marcina został wzniesiony na przestrzeni pierwszej połowy XIV wieku. Jego fundatorem również byli Krzyżacy, co potwierdza dokument z 1340 roku wydany przez komtura gniewskiego Hermana Kühdorfa, w którym mowa jest o 24 morgach ziemi przeznaczonych na utrzymanie kościoła.
   W XVIII wieku świątynia została znacznie uszkodzona w trakcie wojen polsko – szwedzkich. Po ich zakończeniu w nawie wykonano nowy strop i zwieńczono wieżę późnorenesansowymi szczytami. Kolejne zniszczenia przyniosła II wojna światowa w trakcie której zawaleniu uległa wieża. Jej odbudowę przeprowadzono w 1954 roku.

Architektura

   Kościół został wzniesiony jako budowla dwunawowa, czteroprzęsłowa z wyodrębnionym, węższym prezbiterium o trzech przęsłach po stronie wschodniej oraz z wyniosłą czworoboczną w planie wieżą po stronie zachodniej. Wszystkie trzy główne elementy bryły kościoła różnią się wysokością w układzie stopniowym: najwyższa wieża, niższa nawa i najniższe prezbiterium. Wszystkie także zostały przykryte dachami dwuspadowymi. Zewnętrzne elewacje kościoła wzmocniono przyporami, szczególnie masywnymi przy wieży. Została ona ozdobiona rzędem ostrołukowych blend i przeprutych na najwyższej kondygnacji przezroczy, również zwieńczonych ostrołukami. Wewnątrz nad prezbiterium rozpostarto późnogotyckie sklepienie kryształowe powstałe w latach 1510-1520. Nawa pierwotnie przykryta była sklepieniem podtrzymywanym przez trzy ośmioboczne granitowe kolumny.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Grzyb A., Strzeliński K., Najstarsze kościoły Kociewia, Starogard Gdański, 2008.
Strona internetowa mkklos.pl, O Lignowach Szlacheckich.