Lidzbark Warmiński – kościół Piotra i Pawła

Historia

Budowę murowanego kościoła na miejscu wcześniejszego drewnianego rozpoczęto w drugiej połowie XIV wieku. Początkowo świątyni nadano kształt bazyliki. Wieżę kościelną wzniesiono pod koniec XIV wieku, a następnie podwyższono w wieku XV i około 1530 roku. Z końca XIV wieku pochodzą kaplice boczne i zakrystia. Kościół był wielokrotnie odnawiany po pożarach z lat 1400, 1442 i 1497. W trakcie odbudowy przeprowadzonej po ostatnim pożarze, nadano korpusowi kształt hali. W 1701 roku dodano barokową wieżyczkę na sygnaturkę oraz hełm na wieży. W latach 1870-1876 przeprowadzono gruntowną restaurację kościoła, a w latach 1891-1896 do jego korpusu dobudowano neogotyckie prezbiterium oraz kruchty od strony północnej i południowej.

Architektura

Kościół św Piotra i Pawła jest  budowlą późnogotycką, orientowaną, murowaną z cegły. Jego korpus jest trójnawowy, halowy, pięcioprzęsłowy, zbudowany na rzucie prostokąta o wymiarach 70×24 metry. Po stronie południowej przylega do niego piętrowa zakrystia, a po stronie zachodniej pięciokondygnacyjna wieża, ozdobiona z zewnątrz blendami o zróżnicowanej formie. Od zewnątrz korpus opięty jest uskokowymi skarpami, ustawionymi w narożach ukośnie. Wnętrze świątyni nakrywają sklepienia gwiaździste wsparte na ośmiu filarach i czterech półfilarach przyściennych. Wśród najstarszych i najcenniejszych zabytków kościoła znajdują się:  relikwiarz św. Idy z 1400 roku, gotyckie kielichy z XV wieku oraz pacyfikał z XIII wieku.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa leksykonkultury.ceik.eu, Kościół pw. św. Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim.