Libusza – kościół Narodzenia NMP

Historia

   Kościół w Libuszy zbudowany został krótko przed 1513 rokiem. Wieżę dobudowano w 1609 roku. Świątynię odnawiano w 1681, 1873 roku i kilkakrotnie w drugiej połowie XX wieku. Do 1986 roku uznawany był za jeden z najlepiej zachowanych kościołów drewnianych na Podkarpaciu. Po pożarze został odbudowany, lecz niestety spłonął ponownie w 2016 roku.

Architektura

   Drewniany kościół był konstrukcji zrębowej, jednonawowy, z prezbiterium zamkniętym trójbocznie, z dostawioną do nawy wieżą, pierwotnie całą obitą gontem. Świątynia nakryta była stromym dachem o łamanych połaciach, krytym gontem, jednolitym nad prezbiterium i nawą, przez co spływał niżej nad boki nawy. Na kalenicy dachu znajdowała się wieżyczka na sygnaturkę. Wieża była konstrukcji słupowo-ramowej o pochyłych ścianach, z nieznacznie nadwieszoną izbicą, nakryta ośmiobocznym dachem namiotowym. Wnętrze przykryto stropem płaskim, prowadziły do niego dwa gotyckie portale o wykroju w ośli grzbiet.

Stan obecny

   W 2016 roku wybuchł pożar z którego ocalał jedynie szkielet wieży, fragmenty dwóch ścian nawy, fragment zamknięcia prezbiterium, kruchta i zakrystia. Pozostaje wierzyć, iż ten piękny zabytek zostanie po raz kolejny odbudowany, choć w 2019 roku Ministerstwo Kultury wydało decyzję odmowną. W takim wypadku prawdopodobnie nawet nikłe zachowane relikty kościoła (około 20% substancji) zostaną zniszczone. Najwyraźniej lepiej jest dotować milionami toruńską sektę, niż przekazać fundusze na budowlę, która może i nie byłaby już zabytkowa, ale przynajmniej posiadałaby niezaprzeczalne walory architektoniczne.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Brykowski R., Kornecki M., Drewniane kościoły w Małopolsce południowej, Wrocław 1984.

Cisowski B., Duda M., Szlak architektury drewnianej. Małopolska, Kraków 2005.
Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013.