Legnica – miejskie mury obronne

Historia

Zlokalizowana przy przeprawie przez Kaczawę, na skrzyżowaniu średniowiecznych szlaków handlowych, Legnica pierwszy obwód miejskich murów obronnych otrzymała w latach 1281-1326. Wielki pożar w 1338 roku zniszczył prawie całe miasto. W drugiej ćwierci XIV wieku zwiększono obszar miejski i jednocześnie umocniono go drugim pasem obwarowań. W kolejnych wiekach od XV aż do XVII następowały kolejne rozbudowy i modernizacje fortyfikacji. Wprowadzono umocnienia ziemne, bastejowe i bastionowe. W połowie XVIII wieku rozpoczęło się stopniowe rozbieranie fortyfikacji. Początkowo usunięto umocnienia zewnętrzne, w miejsce których mieszczanie utworzyli ogrody. Po 1860 roku fortyfikacje rozebrano prawie całkowicie. Zachowały się tylko Bramy Głogowska i Chojnowska oraz fragmenty murów.

Architektura

Mury miejskie zbudowane były z cegły i wzmocnione 26 basztami. Całość fortyfikacji połączona była w części północnej z murami zamkowymi. Do miasta prowadziły cztery bramy: Złotoryjska od południa, Chojnowska od zachodu, Głogowska od północy i Wrocławska od północnego – wschodu. Były też dwie furty: Tumska (Rycerska) i Nowa.

Stan obecny

Do dziś zachowały się bramy Głogowska i Chojnowska, niewielkie fragmenty murów przy bramie Chojnowskiej oraz basteja na rogu Pl. Warzywnego i ul. Piastowskiej.

pokaż Bramę Głogowską na mapie

pokaż Bramę Chojnowską na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego