Krosno – kościół franciszkanów

Historia

   Franciszkanie osiedlili się w Krośnie w 1378 roku decyzją biskupa przemyskiego Eryka. W 1397 roku królowa Jadwiga zatwierdziła nadanie konwentowi krośnieńskiemu ziemi, a potwierdził to przebywający w Krośnie w 1407 roku król Władysław Jagiełło. Po pożarze w Krośnie w 1399 roku, który zniszczył klasztor i drewniany kościół, franciszkanie zakupili od miasta czworoboczny obszar na skraju murów między dwiema basztami i wybudowali nowy, murowany kościół w stylu gotyckim. W ciągu XV wieku rozbudowano ceglany korpus nawowy, oraz dobudowano kaplicę Przemienienia Pańskiego. Taka bryła zewnętrzna kościoła przetrwała bez większych zmian do początków XVII wieku.
   W roku 1615 w narożniku między prezbiterium a nawą południową kościoła wzniesiono, kopułową kaplicę Matki Boskiej Różańcowej, a w 1647 roku Stanisław Oświęcim, dworzanin króla Władysława IV dodał kaplicą Oświęcimów. W 1872 roku w wyniku pożaru spłonęło niemal całe wyposażenie wnętrza świątyni. Jego konsekwencją było także zawalenie się gotyckiego sklepienia prezbiterium i zniszczenie konstrukcji dachu. Dzisiejszy wygląd świątyni jest wynikiem restauracji budowli przeprowadzonej w latach 1899-1904, której efektem była regotycyzacja bryły kościoła, poprzez zlikwidowanie większości jego elementów powstałych w XVIII i XIX stuleciu.

Architektura

   Jest to budowla orientowana, trójnawowa z trójprzęsłowym prezbiterium. Ceglany pseudohalowy korpus nawowy posiada sklepienie wsparte na czterech kamiennych filarach międzynawowych. W kaplicy Przemienienia Pańskiego znajdują się fragmenty średniowiecznych malowideł ściennych z XV i XVI wieku.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego