Koszalin – kaplica św Gertrudy

Historia

Kaplica św. Gertrudy wzniesiona została poza murami miejskimi w latach 1382-1383. Początkowo pełniła funkcje kaplicy szpitalnej, a następnie cmentarnej, umieszczonej poza murami miejskimi. W roku 1534 stała się własnością kościoła ewangelickiego. W 1735 roku kaplicę zamieniono w skład amunicji, czemu towarzyszyło m.in. rozebranie wieży i zamurowanie otworów okiennych. Funkcje sakralne zaczęła pełnić ponownie na początku XX wieku. Wtedy też przywrócono jej pierwotny wygląd. Jest jedną z trzech zachowanych na Pomorzu Środkowym kaplic nawiązujących do świątyni Grobu Pańskiego.

Architektura

Kaplica nosi wyraźne ślady wpływów architektury skandynawskiej. Ośmioboczną budowlę przykrywa sklepienie w kształcie równoramiennej gwiazdy. Ściany kaplicy przeprute są ostro łukowatymi oknami z maswerkami i dwoma uskokowymi portalami wejściowymi. Wsparta w narożach jest przez osiem dwuuskokowych szkarp. W oddzielonej gzymsem kordonowym górnej części elewacji nad wejściami znajduję się blendy zdobione rozetami Pod okapem dachowym kaplicę obiega fryz ozdobny z kształtowanej w czterolistną koniczynę cegły. Sklepienie gwiaździste wsparte na służkach spływających aż do posadzki, przykrywa od zewnątrz hełm ostrosłupowy zwieńczony spiczastą iglicą.

Stan obecny

Kaplica św. Gertrudy jako jedna z trzech zachowanych w rejonie gotyckich kaplic cmentarnych (obok Słupska i Darłowa) należy do najcenniejszych zabytków gotyckich Pomorza Zachodniego.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch.J, Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Warszawa 2012.

Strona internetowa encyklopedia.szczecin.pl, Kaplica św. Gertrudy (Koszalin).
Strona internetowa wikipedia.org, Kaplica św. Gertrudy w Koszalinie.