Koszalin – dom kata

Historia

   Koszalińska gotycka kamienica mieszkalna zwana Domem Kata, zbudowana została w drugiej połowie XV wieku. Wejście do domu znajdowało się od strony zewnętrznej murów miejskich, co podyktowane było faktem, że wprawdzie mieszczanie uznawali stanowisko kata za potrzebne, lecz jednocześnie uważali je za odrażające, a samego kata za niegodnego pełnienia jakichkolwiek funkcji obywatelskich.  Stanowisko kata w średniowiecznym Koszalinie funkcjonowało prawdopodobnie od 1464 roku. Egzekucje przeprowadzano na tzw. Górze Wisielców i na rynku miejskim, potem szubienicę przeniesiono na ulicę Rolników, lokując ją tuż przy murach miejskich. Ostatni raz kat wypełnił swoją powinność wobec miasta w 1893 roku.

Architektura

   Późnogotycki budynek został wzniesiony z cegły na planie czworoboku zbliżonego do trapezu, co podyktowane było przebiegiem murów miejskich. Do jego budowy wykorzystano część istniejącej tu wcześniej baszty. Jest on piętrowy, nakryty dachem dwuspadowym. Obecnie w centrum symetrycznej fasady mieści się ostrołukowe wejście główne, po bokach zaś znajdują się wysokie blendy i półkoliste okna. Na piętrze znajdują się prostokątne okna i dwa środkowe w kształcie wąskich szczelin. Elewacja budynku jest częściowo otynkowana. Wewnątrz na osi zachowała się pierwotna sień przelotowa, pomieszczenia przykryto stropami belkowymi.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch J., Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Warszawa 2012.

Strona internetowa encyklopedia.szczecin.pl, Dom kata (Koszalin).