Kalisz – zamek królewski

Historia

Murowany zamek w Kaliszu powstał w XIV wieku z inicjatywy Kazimierza III Wielkiego. W XVI wieku stanowił rezydencję wielkopolskich dygnitarzy: starosty generalnego, wojewody kaliskiego, burgrabiego, a okresowo także dla polskich królów. Był kilkakrotnie rozbudowywany, po raz ostatni po zniszczeniach w wojnach szwedzkich w latach 1726—1730. W 1792 zamek popadł w ruinę podczas pożaru Kalisza, a w 1803 roku wypalone ruiny zamku zostały rozebrane.

Architektura

Zamek miał kształt opartego o mur miejski czworoboku, zbliżonego do trapezu. W jego skład wchodziło prostokątne, czterokondygnacyjne główne skrzydło, usytuowane od północy w ciągu murów miejskich, oraz wieża bramna w południowym boku, stanowiąca wjazd na dziedziniec zamkowy od strony miasta. Domy poprzeczne, wschodni i zachodni pełniły prawdopodobnie funkcje pomocnicze. Dom zachodni miał trzy kondygnacje. W XV wieku przecięto go otworem drugiej bramy wiodącej na przygródek. Zamek otaczała fosa.

Stan obecny

Zamek nie zachował się do czasów współczesnych.

pokaż miejsce na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.