Homole – zamek

Historia

   Zamek zbudowany został w połowie XIV wieku przez Ticzka Panewitza, pochodzącego z okolic Broumova w Czechach. Od końca XIV wieku należał do Dittricha von Janovitz, potem jego brata Johanna, a od 1427 roku do Mikulasza Trczki, zwolennika husyckich taborytów, co uchroniło zamek od zniszczenia. Po wojnach husyckich, od 1454 roku stał się własnością Jerzego z Podiebradu, by w końcu zostać odsprzedanym Hildebrandowi von Kauffungowi z Łużyc, który odłączył warownię od korony czeskiej. Zamek stał się tym samym stolicą niewielkiego tzw. państewka homolskiego obejmującego parędziesiąt okolicznych wsi i miasteczek. Potomkowie Kauffunga stali się z czasem rycerzami-rabusiami, co spowodowało, że ich suwerenność przestała być tolerowana. W 1534 roku wojska cesarskie zdobyły zamek, który następnie skonfiskowano, a ostatniego właściciela stracono. Od tego czasu Homole popadły w ruinę.

Architektura

   Wzniesiony na płaskim szczycie góry, zamek składał się z nieregularnego wieloboku obwodu murów, wykonanych z miejscowego piaskowca. Jego głównym elementem była usytuowana centralnie, wolno stojąca, cylindryczna wieża typu bergfried. Wejście do niej najpewniej znajdowało się na górnej kondygnacji i dostępne było poprzez drabinę lub zewnętrzne, drewniane schody. Wnętrze wieży z powodu małej przestrzeni oraz braku dużych okien nie było przeznaczone do długotrwałego zamieszkiwania, a jedynie do przebywania w okresie zagrożenia. Najniższa kondygnacja mogla być także wykorzystywana jako cela więzienna lub spiżarnia. Od południa znajdował się dom mieszkalny, a w części północnej budynki gospodarcze.

Stan obecny

   Do obecnych czasów zachował się jedynie fragment wieży i kilkumetrowy odcinek muru zewnętrznego oraz ślady suchej fosy. Teren zamkowy jest ogólnie dostępny.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, red. L.Kajzer, Warszawa 2003.