Golice – kościół św Jakuba

Historia

   Kościół został wybudowany w drugiej połowie XIII wieku, a pierwsza wzmianka źródłowa o świątyni pochodzi z 1337 roku. W XVII wieku na kamiennej podstawie wieży dobudowano drewnianą dzwonnicę, ale została ona zniszczona w wyniku pożaru w 1972 roku, a podczas odbudowy nie zdecydowano się na jej ponowne wzniesienie. Przebudowie kościół uległ również w XIX stuleciu.

Architektura

   Orientowany, salowy kościół zbudowano z kamienia polnego na planie prostokąta z wyodrębnionym chórem i wieżą zachodnią tej samej szerokości co nawa. Był to typowy budynek wczesnego sakralnego budownictwa wiejskiego, przykryty dachem dwuspadowym. Wszystkie ściany wymurowano z dokładnie obrobionych kwadr granitowych łączonych zaprawą wapienną, ułożonych w regularne poziome warstwy. Prezbiterium jest nieco węższe od nawy  (7,0 m x 6,5 metra) i ma kształt kwadratu. Nawa posiada plan kwadratu o wymiarach 9,5 m x 9,3 metra. Wieża zachodnia wzniesiona została na planie prostokąta, szerokością i wysokością równa jest ona nawie. Jedynie ściany, dochodzące do 2,10 metra grubości, świadczą o planowanym wyniesieniu wieży znacznie ponad mury nawy.
   Pierwotne okna kościoła były dużo mniejsze, wąskie, podłużne i ostrołukowe. Elewacja wschodnia kryje w sobie relikty trzech długich okien, ułożonych piramidalnie. Motyw ten powtórzony został w szczycie wschodnim, zdobionym trzema podłużnymi blendami osadzonymi w płytkiej niszy, flankowanej przez dwie pary ostrołukowych, podłużnych blend. Ostrołukowy portal wejściowy znajduje się po stronie południowej i zachodniej, kolejny, zamurowany znajduje się po stronie północnej.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa architektura.pomorze.pl, Golice ( Grüneberg ).