Głuchołazy – miejskie mury obronne

Historia

Pierwotnie miasto otoczone było wałem ziemnym i drewnianą palisadą z wieżami, oraz fosą do której wodę doprowadzał specjalny kanał. Obwarowania murowane, jeszcze bez baszt, postawiono około 1350 roku na polecenie biskupa Przecława z Pogorzeli. Podczas najazdu husytów w 1428 roku, mury zostały częściowo zburzone i zgodnie z umową między biskupem wrocławskim a przywódcami husyckimi miano je całkowicie rozebrać. Ostatecznie jednak tylko obniżono obwarowania do połowy, a po 1460 roku dokonano odbudowy.  W czasie wojny trzydziestoletniej rozbudowano umocnienia o zewnętrzne basteje, raweliny i szańce ziemne. W XVIII wieku po zajęciu Śląska przez Prusy i budowie potężnych twierdz w Kłodzku, Świdnicy i Nysie, rozpoczęto akcję niszczenia starych umocnień w małych miastach. Jeszcze wtedy oprócz murów były tutaj fragmenty palisady. Początkowo umocnienia zostały, gdyż umożliwiały pobór podatku i zapobiegały dezercji żołnierzy, jednak ostatecznie rozebrane zostały do 1860 roku.

Architektura

Mur obronny miał około 5 metrów wysokości i 2 metry szerokości. Do miasta prowadziła Brama Dolna, zwana także Nyską i Brama Górna. Bramę Górną chroniła wyniosła, pierwotnie 20 metrowa wieża.

Stan obecny

Do dnia dzisiejszego zachowały się fragmenty murów przy ulicy Skłodowskiej i Wita Stwosza oraz wieża Bramy Górnej. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1418 roku, dzisiejszy wygląd z renesansową attyką uzyskała po przebudowie w 1600 roku. Obecnie pełni funkcje turystyczne jako 25 metrowa platforma widokowa.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa glucholazy.info, Resztki murów obronnych.