Gdańsk – kościół św Elżbiety

Historia

Kościół św Elżbiety wybudowano w 1417 roku na miejscu kaplicy istniejącej przy przytułku dla ubogich i chorych. W 1557 roku świątynia została przejęta przez protestantów, a w 1884 została przekazana armii pruskiej i służyła odtąd jako kościół garnizonowy. W tym też czasie zostało wzniesione neogotyckie prezbiterium. Pod koniec drugiej wojny światowej w 1945 roku kościół został poważnie uszkodzony, m.in. runęło wtedy cześć sklepień. Odbudowa trwała w latach 1947-1949.

Architektura

Jest to budowla gotycka zbudowana z cegły, jednonawowa. Składa się z czteroprzęsłowej nawy z kruchtą, wieży wtopionej w korpus świątyni, neogotyckiego prezbiterium i jednej bocznej kaplicy. Nawa na zewnątrz opięta jest przyporami i nakryta dachem dwuspadowym a jej wschodni szczyt wypełniają smukłe blendy. Kruchta sięgająca korony murów nawy otwarta jest od zachodu wysoką ostrołukową arkadą. Ośmioboczna wieża jest częściowo nadwieszana nad kruchtą na dwóch kamiennych konsolach i nakryta stożkowym hełmem. Neogotyckie prezbiterium zamknięte jest ścianą prostą, z dużym ostrołukowym oknem ujętym blendami i zwieńczone schodkowym szczytem. Wnętrze zdobią sklepienia gwiaździste z XV wieku.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego