Gdańsk – kościół św Barbary

Historia

Kościół św Barbary wybudowano w XV wieku na miejscu wcześniejszej, drewnianej kaplicy. Kaplica ta, położona wówczas poza obrębem miejskim, służyła szpitalowi dla zakaźnie chorych. Z czasem została rozbudowana do wielkości pokaźnego kościoła, który w 1456 roku został podniesiony do rangi parafialnego. Pod koniec XV wieku kościół oraz szpital był kilkakrotne niszczony przez pożary. Po kolejnym z nich w 1545 roku wzniesiono przypory wzmacniające, a w końcu XVI wieku odbudowano wieżę. W latach 1726–1728 dokonano przebudowy zasadniczo zmieniającej charakter kościoła. Do istniejącej budowli gotyckiej dodano węższą i niższą nawę południową, tworząc tym sposobem wnętrze trójnawowe. Równocześnie formę barokową nadano szczytom, przedtem ozdobionym gotyckimi sterczynami. Nawę południową rozebrano w 1966 roku z powodu zniszczeń wojennych, częściowo przywracając oryginalny wygląd.

Architektura

Kościół z XV wieku był założeniem halowym, dwunawowym, bez wydzielonego z bryły zewnętrznej prezbiterium, z wieżą po stronie zachodniej. Obecnie jego długość wynosi 36 metrów, a szerokość 18 metrów. Ściana północna ma wydatne przypory zewnętrzne z jednym uskokiem. Do wnętrza prowadzą dwa portale: ostrołukowy pod wieżą i mniejszy od strony północnej. Kościół oświetlany jest dużym, pojedynczym, ostrołukowym oknem z maswerkami w ścianie wschodniej i czterema ostrołukowymi od północy. Okna po stronie południowej są wynikiem współczesnej odbudowy. Wnętrze zdobione jest sklepieniem kryształowym w kruchcie pod wieżą i krzyżowym w międzyprzyporowych kaplicach. Pierwotne sklepienie nawy nie zachowało się. Po północno-wschodniej stronie znajduje się dobudowana, kwadratowa w rzucie zakrystia, przykryta sklepieniem kryształowym.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa gedanopedia.pl, Kościół św Barbary.