Gdańsk – Dwór Bractwa św Jerzego

Historia

Dwór Bractwa św. Jerzego wybudowany został w latach 1487 – 1494 jako siedziba bractwa kurkowego na Głównym Mieście w Gdańsku, które początkowo zbierało się w Dworze Artusa. Członkowie bractwa zajmowali się głównie organizacją turniejów, uczt, biesiad i popisów w stylu rycerskich pojedynków, a także działalnością charytatywną. W 1566 roku dach budynku zwieńczono hełmem i figurą św. Jerzego. W 1647 roku bractwo kurkowe opuściło budynek, a jego wnętrza przystosowano na potrzeby komory kupieckiej. Po rozwiązaniu bractwa w 1798 roku budynek przeszedł na własność miasta. Na parterze umieszczono odwach, na piętrze szkołę sztuk pięknych. W końcu XIX wieku przywrócono pierwotny wygląd budynku, osuwając zmiany wprowadzone pod koniec XVI stulecia. W 1945 roku zniszczeniu uległ dach, zawaliła się także część ściany wschodniej, a wnętrze zostało wypalone. W latach 1950-1953 budynek odbudowano i przystosowano na potrzeby Stowarzyszenia Architektów Polskich.

Architektura

Dwór jest jednym z najznakomitszych przykładów późnogotyckiej architektury świeckiej nawiązującej do budownictwa flamandzkiego. Wzniesiony został na planie kwadratu, posiada zwartą dwukondygnacyjną bryłę i jest podpiwniczony. Ściany murowane są z cegły o układzie gotyckim, dach kryty jest dachówką. Wszystkie elewacje zwieńczone są krenelażem i narożnymi nadwieszonymi wieżyczkami z otworami strzelniczymi. Od zachodu i północy okna przesklepione są półkoliście z profilowanym laskowaniem, na piętrze zaś znajdują się duże okna prostokątne zwieńczone kamiennym gzymsem. Elewacja wschodnia zaakcentowana jest nadwieszoną, cylindryczną klatką schodową. Na pierwszej kondygnacji mieściła się strzelnica dla łuczników i pomieszczenia do przechowywania sprzętu łuczniczego. Na drugiej wielka sala zebrań bractwa: miejsce uroczystości, przedstawień teatralnych i wystawnych uczt.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego