Chojnów – miejskie mury obronne

Historia

   Mury obronne w Chojnowie powstały  prawdopodobnie w pierwszej połowie XIV wieku, gdyż po raz pierwszy wzmiankowane były w 1357 roku. Pomimo ich posiadania w 1428 roku miasto zostało zniszczone przez Husytów. Wyremontowane i rozbudowane w połowie XV wieku, mury obronne nie stanowiły już od XVI stulecia dostatecznej przeszkody dla regularnych wojsk oblegających miasto. Po pożarze miasta w 1767 roku część murów rozebrano by pozyskać materiał budowlany, dalsze rozbiórki prowadzono także w XIX wieku.

Architektura

   Do budowy obwarowań posłużyły kamienie bazaltowe wydobywane w kamieniołomie znajdującym się w południowo-wschodniej części miasta. Mury miejskie otrzymały w planie kształt owalu, wydłużonego na linii wschód – zachód, stykającego się z zamkiem w narożniku południowo – zachodnim. Zwieńczone były chodnikiem dla obrońców oraz przedpiersiem z krenelażem. Pierścień  murów wzmocniony był od XV wieku nielicznymi basztami wykuszowymi i chroniony poprzedzającą go głęboką fosą, wypełnioną wodą. W północnej części miasta usytuowana została baszta Tkaczy, wzniesiona w stylu gotyckim z czerwonej cegły, na planie kwadratu. Do miasta prowadziły dwie bramy: Górna – Bolesławiecka i Dolna – Legnicka, oraz dwie furty: południowa – Łaziebna i północna.

Stan obecny

   Do dnia dzisiejszego zachowały się nieliczne fragmenty fortyfikacji przy ul. Królowej Jadwigi oraz przy ul. Chmielnej. Najokazalszy zachowany element obwarowań stanowi baszta Tkaczy oraz przetrwały w swej pierwotnej wysokości fragment murów połączonych z tzw. „Domem Kata” przy ul. Grotgerra.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005.

Przyłęcki M., Mury obronne miast Dolnego Śląska, Wrocław 1970.
Strona internetowa chojnow.pl, Mury miejskie i Dom Kata.