Chociwel – kościół Matki Boskiej Bolesnej

Historia

   Budowę kościoła w Chociwlu rozpoczęto na początku XV stulecia od wzniesienia prezbiterium. W połowie XV stulecia, około 1460 roku, powstał korpus nawowy i wieża, a w XVI wieku zakrystia i przybudówki przy elewacjach północnej i południowej. Od 1530 roku kościół był we władaniu protestantów. Wielokrotnie przeprowadzano jego remonty, między innymi w 1782, 1867-1868 i 1877 roku. Od 1945 jest to ponownie świątynia katolicka.

Architektura

   Korpus kościoła wzniesiono na planie prostokąta w układzie halowym. Od zachodu poprzedzony został masywną, czworoboczną wieżą z bocznymi prześwitami w przyziemiu i elewacjami akcentowanymi ostrołukowymi blendami. Pierwotnie jej wysokość sięgała trzech cylindrycznych blend na fasadzie zachodniej. Dwuprzęsłowe prezbiterium po stronie wschodniej zamknięte zostało trójbocznie oraz w całości wzmocnione zewnętrznymi przyporami. Od północy w XVI wieku dostawiono do niego zakrystię.
   Wnętrze korpusu nawowego podzielono na trzy nawy, rozdzielone przez dwa rzędy ośmiobocznych filarów, podpierających sklepienie gwiaździste w nawie głównej i krzyżowo – żebrowe w nawach bocznych. Dwa przęsła prezbiterium, choć większe od nawy głównej, przykryto sklepieniami gwiaździstymi o takim samym rysunku jak w nawie. Pierwotnie wnętrze kościoła ozdobione było późnogotyckimi polichromiami.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch J., Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Warszawa 2012.