Buk – kościół św Antoniego

Historia

Kościół św Antoniego Padewskiego w Buku powstał w drugiej połowie XIII wieku. W XVI wieku został przebudowany i powiększony o wieżę. Po 1534 roku przejęli go ewangelicy, a w 1848 roku został odnowiony. Jego bryła nie ucierpiała w czasie II wojny światowej i dotrwała do naszych czasów bez większych przeróbek.

Architektura

Kościół został wzniesiony z kostki granitowej na planie prostokąta bez wyodrębnionego prezbiterium i wieży. Pierwotnie główne wejście do świątyni wiodło przez ostrołukowy portal, wykuty w zachodniej ścianie szczytowej. Wnętrze kościoła oświetlało sześć wąskich, ostrołukowych okien w ścianie południowej i trzy w ścianie wschodniej. W XVI wieku wybudowano wieżę, a pod nią utworzono kruchtę, odgradzając ją od reszty kościoła wysoką, ceglaną ścianą. Wnętrze świątyni przykryte jest drewnianym stropem. Szczególne zainteresowanie budzi północna ściana korpusu kościoła. Nie posiada ona i nigdy nie miała żadnego okna. Jest to jedyny wolno stojący kościół na Pomorzu o takim rozwiązaniu. Także jako jedyny na Pomorzu, kościół ten zachował fragmenty simy – kamiennej rynny służącej do odprowadzania wody opadowej z połaci dachu.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch.J, Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Warszawa 2012.

Strona internetowa wikipedia.org, Kościół św. Antoniego Padewskiego w Buku.