Brodnica – miejskie mury obronne

Historia

Pierwsza informacja o Brodnicy jako mieście pochodzi z 1317 roku. W tym czasie rozpoczęto budowę ceglanych murów obronnych, zakończoną w 1370 roku rozbudową dwóch bram miejskich: Mazurskiej i Chełmińskiej. Ostateczny kształt uzyskał formę podwójnej linii murów z piętnastoma basztami i fosą. Około połowy XIX wieku, po utracie znaczenia obronnego, mury zaczęto poddawać stopniowej rozbiórce, lub włączać w strukturę nowo wznoszonych budynków.

Architektura

Obwód ceglanych obwarowań Brodnicy składał się z muru obronnego wzmocnionego piętnastoma basztami i fosą. Do miasta prowadziły trzy bramy: Mazurska, Grudziądzka i Chełmińska. Brama Chełmińska zwana także Kamienną ulokowana jest w północnej części miasta lokacyjnego. Wzniesiona jest z cegły, na planie zbliżonym do kwadratu z jednoprzelotowym, ostrołucznym otworem bramnym, zdobiona z dwóch stron blendami. Po zachodniej stronie otworu przejazdowego zachował się fragment muru szyi bramnej. Wieża Mazurska usytuowana jest nad brzegiem Drwęcy, w południowej części miasta lokacyjnego, stanowiła element niezachowanej bramy Mazurskiej. Przyziemie wieży ma formę prostokąta, powyżej parteru przechodzi natomiast w ośmiokąt. Nakryta jest ośmiopołaciowym dachem namiotowym.

Stan obecny

Obecnie najlepiej zachowanymi elementami są Brama Chełmińska, baszta Mazurska i odcinek muru przy ul. Kilińskiego, Przykop i Zamkowej. W północno-wschodnim narożu Starego Placu Szkolnego znajduje się fragment otwartej od strony miasta wielobocznej baszty. Aktualnie w Bramie Chełmińskiej mieści się oddział Muzeum w Brodnicy.

pokaż Basztę Mazurską na mapie

pokaż Bramę Chełmińską na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego