Brochów – kościół św Rocha i Jana Chrzciciela

Historia

   Kościół parafialny św. św. Rocha i Jana Chrzciciela w Brochowie zbudowany został w latach 1551-1561 z fundacji ówczesnego właściciela wsi Jana Brochowskiego, wojskiego warszawskiego.  Architektem i budowniczym był Jan Baptysta z Wenecji, włoski murator osiadły na stałe w Płocku, budowniczy m.in. warszawskiego barbakanu. Budowla została konsekrowana w 1596 roku. W 1665 roku barokową przebudowę kościoła sfinansował Olbracht Lasocki. W 1915 roku w trakcie działań militarnych pierwszej wojny światowej zburzeniu uległa zachodnia i południowa część świątyni, zawaliły się sklepienia i zniszczone zostało wnętrze. Odbudowę przeprowadzono w latach 1924 – 1929 i następnie w latach 1947 – 1948, gdyż kościół ponownie został uszkodzony w trakcie II wojny światowej.

Architektura

   Budowla jest trójnawową bazyliką flankowaną trzema dużymi, cylindrycznymi wieżami – dwiema w narożach zachodnich i jedną nad apsydą prezbiterialną. Korpus nawowy otrzymał długość czterech przęseł, prezbiterium dwóch przęseł i zamknięcie w postaci wspomnianej apsydy.  Od zachodu między wieżami umieszczono narteks i emporę, od północy zakrystię ze skarbczykiem i kruchtę. Obronność kościoła zwiększono poprzez  korytarze ze strzelnicami usytuowane nad filarami międzynawowymi, na wysokości okien nawy głównej. Otwory strzelcze umieszczono również przy drzwiach, a teren wokół kościoła otoczono murem ze strzelnicami i czterema narożnymi piętrowymi bastionami. Wnętrze prawdopodobnie pierwotnie przykryte było drewnianą więźbą dachową.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Kunkel R.M., Architektura gotycka na Mazowszu, Warszawa 2005.

Żabicki J., Leksykon zabytków architektury Mazowsza i Podlasia, Warszawa 2010.