Borkowo – cmentarzysko megalityczne

Historia

   Cmentarzysko megalityczne w Borkowie powstało w okresie neolitu około 5 tysięcy lat temu. Budowniczowie megalitów należeli do kręgu kultury pucharów lejkowatych. Podstawą ich utrzymania była hodowla zwierząt domowych i prymitywne rolnictwo. Zasoby żywności uzupełniano zbieractwem, łowiectwem i rybołówstwem. W życiu codziennym posługiwali się narzędziami z krzemienia, kamienia, kości, rogu i drewna; posiadano doskonałą umiejętność lepienia naczyń glinianych, bogato zdobionych, rozwinięte było również tkactwo. Osady zakładano na piaszczystych terasach w pobliżu wody, budując drewniane domy prostokątne lub kwadratowe. Grobowiec zbudowano dla wyjątkowego zmarłego, wodza lub kapłana. Mogło to być także miejsce kultu. Prochy zmarłych składano w dolmenie wielokrotnie, uprzątając poprzednie pochówki pod ściany komory.

Architektura

   Grobowiec korytarzowy zbudowany został z 12 kamiennych bloków, nakrytych czterema kolejnymi głazami, otrzymując wymiary 5,5 x 1,5 metra. Pierwotnie przykryty był kopcem ziemi. Ponadto na cmentarzysku znajdowały się trzy grobowce bezkomorowe w kształcie prostokąta oraz 5 kurhanów.

Stan obecny

   Grobowiec borkowski jest jedynym na terytorium Polski i na wschód od Łaby grobowcem komorowym typu korytarzowego. Zachował się jego rdzeń tworzący kamienną komorę grobową, natomiast ziemna warstwa tworząca kopiec uległa rozproszeniu. Wstęp na teren zabytku jest wolny.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego