Bolesławiec Śląski – miejskie mury obronne i zamek

Historia

Murowane obwarowania miejskie w Bolesławcu wzniesiono na miejscu starszych, drewniano ziemnych w pierwszej połowie XIV wieku. Nie były one jednak wystarczającym zabezpieczeniem m.in. przed husytami, dlatego  w latach 1479 – 1480 zostały rozbudowane w formę podwójnego muru z łamanego polnego kamienia wzmocnionego regularnie rozstawionymi basztami i fosą. Zamek bolesławiecki powstał w XIV wieku na wzniesieniu w południowo – zachodniej części miasta. W 1594 roku został przejęty przez władze miasta. W 1642 roku zniszczył go pożar, a całkowitej rozbiórki dokonali okupanci szwedzcy. Podobnie jak zamek, tak i część miejskich obwarowań została rozebrana w XIX wieku przez wojska napoleońskie.

Architektura

Obwarowania Bolesławca w swej najbardziej rozwiniętej postaci składały się z podwójnego pierścienia murów obronnych, a droga do miasta wiodła przez trzy bramy: Górną, Dolną i Mikołajską. Bramy budowane były na planie prostokąta lub kwadratu. Zarówno wewnętrzny jak i zewnętrzny mur wzmocniony był licznymi basztami na planie kwadratu (obwód wewnętrzny) lub półokrągłymi (obwód zewnętrzny). Na zewnątrz dodatkową ochronę zapewniała nawodniona fosa. Zamek wysunięty był przed obwód fortyfikacji miejskich i tworzył z nimi wspólny system obronny. Posiadał on trzy skrzydła z dużą wieżą od północnego wschodu.

Stan obecny

Najlepiej zachowane fragmenty obwarowań można obecnie obejrzeć przy ul.  Mickiewicza, Kubika, czy al. Partyzantów. Zachowała się także baszta, w której mieści się siedziba Bolesławieckiego Towarzystwa Fotograficznego. Zamek bolesławiecki nie przetrwał do czasów współczesnych.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.
Przyłęcki M., Mury obronne miast Dolnego Śląska, Wrocław 1970.