Rujiena – zamek zakonny Rujen

Historia

Za datę powstania zamku podaje się rok 1263, nie wiadomo jednak czy już wtedy było to założenie murowane. Strzegł on wówczas granicy między zakonem krzyżackim a dominium arcybiskupów ryskich. Służył również jako punkt składu zapasów i miejsce schronienia dla okolicznej ludności.  Nie był to ośrodek wysokiej rangi, dlatego pierwsza wzmianka źródłowa o nim pochodzi dopiero z 1499 roku. W 1481 roku Rujen zostało spalone przez wojska Iwana Groźnego, jednak zniszczenia nie mogły być duże, gdyż zamek szybko wyremontowano, a już w 1526 wybrano na miejsce ważnych negocjacji, dotyczących uznania przez Rygę nowego arcybiskupa Jana Blankfelda. Pod koniec istnienia władztwa krzyżackiego w Inflantach Rujen podniesiono nawet do rangi komturii. Jego jedynym w historii komturem został Heinrich von Galen, który urzędował do 1560 roku, kiedy to zamek zniszczyli Rosjanie. W kolejnych latach Rujiena znalazła się w granicach państwa polsko – litewskiego, a od lat 20-tych XVII wieku należała do Szwecji. Jeśli zamek jeszcze wtedy funkcjonował to z pewnością całkowicie został zniszczony na początku XVIII wieku w czasie wielkiej wojny północnej.

Architektura

Ostateczna, średniowieczna forma zamku ograniczała się do otoczonego murem i fosą dziedzińca, na teren którego prowadziły dwie bramy: główna od strony zachodniej i mniejsza furta od strony południowej. Ponadto zamek posiadał występującą przed lico murów obronnych wieżę, usytuowaną w północnej części. Kamienne zabudowania dziedzińca ograniczała się do kilku domów, przylegających do wewnętrznych ścian murów.

Stan obecny

Obecnie na zamkowym wzgórzu widoczne są jedynie niewielkie relikty dawnych murów obronnych. Wstęp na teren wzgórza jest wolny.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego