Riga – miejskie mury obronne

Historia

Miasto zostało założone w 1201 roku przy ujściu rzeki Rygi do Dźwiny przez biskupa Inflant Alberta von Bekeshovede. Stanowiło ono główny punkt zborny dla przybywających wojsk krzyżowych w trwającej krucjacie przeciwko Bałtom i Ugrofinom. Podstawowy obwód murów obronnych Rygi ukończono w XIII wieku. W XIV i XV wieku fortyfikacje były powiększane i modernizowane. Poważne zniszczenia obwarowań przyniosły wojny polsko – szwedzkie i szwedzko – rosyjskie w XVII wieku. Na początku XIX wieku zostały praktycznie w całości rozebrane.

Architektura

W swej późnośredniowiecznej formie mur obronny Rygi miał około 9 metrów wysokości i 1,5 metra grubości. Zbudowany został z cegły na kamiennej podmurówce. Jego koronę wieńczyły blanki i kryty ganek dla obrońców. Wzmacniało go 28 baszt, które rozmieszczone były co 70-120 metrów. W XVI wieku obwarowania rozciągały się na 2 kilometry i 200 metrów. Początkowo wznoszono baszty prostokątne, otwarte od strony miasta, z czasem przebudowywane na zamknięte, czworoboczne. Później budowano także baszty cylindryczne, przystosowane do użycia broni ogniowej. Z nich zachowała się do dzisiaj Pulvertornis, czyli Baszta Prochowa wzniesiona około 1330 roku z czerwonej cegły. Jej wysokość to 26 metrów, średnica murów 14,5 metra, a grubość ścian ponad 2,5 metra.

Stan obecny

Do czasów współczesnych ze średniowiecznych obwarowań przetrwała jedynie baszta armatnia Pulvertornis, czyli Baszta Prochowa odbudowana po zniszczeniach z XVII wieku i zrekonstruowany w jej pobliżu fragment obwarowań z basztą czworoboczną. Obecnie w baszcie Prochowej i przyległym do niej budynku znajduje się Łotewskie Muzeum Wojny.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż basztę Prochową na mapie

pokaż basztę czworoboczną i fragment muru obronnego na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego