Dobele – zamek zakonny Doblen

Historia

    Pierwsza informacja źródłowa o Doblen pochodzi z 1254 roku, kiedy to został on przyznany Krzyżakom na mocy ugody dzielącej tereny południowej Łotwy między zakon a poszczególne biskupstwa. Wtedy były to jeszcze drewniano – ziemne umocnienia wzniesione przez pogańskich Bałtów, prawdopodobnie będące jeszcze poza realną władzą zakonu, gdyż między 1279 a 1289 toczyły się tu zacięte walki, w trakcie których krzyżowcy bezskutecznie oblegali Doblen. Dopiero na początku ostatniej dekady XIII wieku pogańska załoga opuściła gród i udała się na Litwę.
    Dokładna data rozpoczęcia budowy murowanego zamku nie jest znana, jednak podstawowe prace ukończono najpóźniej w 1376 roku, kiedy to w źródłach pojawia się pierwszy komtur Doblen, Dietrich Holtey. Komturia funkcjonowała nieprzerwanie aż do 1562 roku, choć już w XV wieku nie posiadała wymaganej regułą liczby 12 braci zakonnych. Po sekularyzacji inflanckiej gałęzi zakonu doszło do sporu między ostatnim komturem Mathiasem von der Recke, a Gotthardem Kettlerem, w wyniku którego zamek po kilku latach stał się własnością tego ostatniego. Następnie Doblen weszło w skład Księstwa Kurlandii i Semigalii. Jeszcze na początku XVII wieku zamek był rozbudowywany, a osada przyzamkowa rozwijała się. Do upadku miasta i warowni doprowadziły dopiero wojny polsko – szwedzkie, w czasie których w 1625, 1658 i 1701 Doblen zajmowali Szwedzi, a po ostatnim najeździe ludność zdziesiątkowała zaraza. Od połowy XVIII wieku zamek pozostawał w ruinie.

Architektura

   Zamek posiadał nietypowy jak na warownie krzyżackie nieregularny dziedziniec, zapewne z powodu kształtu wzgórza jak i wcześniejszych drewniano – ziemnych fortyfikacji. Zamek górny ulokowany był w północnym narożniku. Jego główne, reprezentacyjne pomieszczenia znajdowały się w skrzydle południowo – zachodnim. Tam ulokowano kaplicę, przykrytą niezachowanym gotyckim sklepieniem gwiaździstym. Ponadto na zamku górnym istniały wymagane przez regułę zakonną refektarz i dormitorium. Ciekawym elementem były stosunkowo rzadkie w tym rejonie, a częstsze w Prusach, niewielkie, narożne wieżyczki. Położone na południe od zamku górnego przedzamcze z ciągiem budynków przy kurtynie wschodniej, pełniło funkcje gospodarcze.

Stan obecny

    Obecnie ruiny stanowią jeden z ważniejszych średniowiecznych zabytków południowo – wschodniej Łotwy. Do dnia dzisiejszego przetrwało zrujnowane, główne, południowe skrzydło zamku górnego, mury obronne na prawie całej długości, oraz częściowo wschodni budynek przedzamcza, niestety bez podziałów wewnętrznych. Podobno planowana jest odbudowa sklepienia kaplicy zamkowej.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego