Historia
Wieża zbudowana została u schyłku średniowiecza, przypuszczalnie przez przedstawicieli anglo-normańskiego rodu La Poer (Power), jednego z największych wówczas posiadaczy ziemskich w regionie. W 1640 roku właścicielem wieży był niejaki Francis Bryver. Do jej zniszczenia lub porzucenia dojść mogło niewiele później, w trakcie walk irlandzkich katolików z angielskimi protestantami sprzed połowy XVII wieku. Jeśli przetrwała ten okres to została opuszczona najdalej w XVIII wieku ze względu na wyjątkowo skromne warunki mieszkaniowe.
Architektura
Wieża zbudowana została na niewielkim skalistym pagórku o niskich, ale stromych skarpach. Na jego kulminacji nie było już miejsca na jakąkolwiek inną zabudowę, dlatego zaplecze gospodarcze musiało się znajdować na dziedzińcu u podstawy wieży. Była to budowla o niewielkich rozmiarach, w planie zbliżona do kwadratu, ze ścianami długości 9,7 metra i 8,7 metra. Wzniesiono ją z kamienia łamanego, bez wzmacniania narożników ciosami. Otwory okienne zapewne były niewielkich rozmiarów, wąskie, w dolnych kondygnacjach szczelinowe i rozglifione do wnętrza. Wejście umieszczono na poziomie najniższej kondygnacji, w północnej części ściany wschodniej. Umieszczone w nim drzwi można było blokować ryglem zasuwanym do otworu w murze.
Najniższa kondygnacja wieży nietypowo dla irlandzkich późnośredniowiecznych budowli tego typu, była ogrzewana kominkiem i wyposażona w latrynę. Nie była więc prostą spiżarnią, ale mogła pełnić funkcje mieszkalne lub gospodarczo – mieszkalne. Kominek znajdował się w ścianie południowej, natomiast latryna na końcu wąskiego korytarza w grubości muru zachodniego i narożnika północno – zachodniego. Jej oświetlenie zapewniał drobny otwór osadzony w samym narożniku, podczas gdy oświetlenie głównego pomieszczenia trzy szczelinowe otwory, po jednym od północy, południa i zachodu. Ich archiwolty mogły mieć zaoblone zamknięcia. Ponadto w ścianach przyziemia umieszczono dwie półki ścienne. Parter wieży przykrywał płaski drewniany strop.
Wejście na drugą kondygnację wiodło schodami umieszczonymi w grubości muru wschodniego, tuż za portalem wejściowym i naprzeciwko komory w grubości muru przeznaczonej dla strażnika lub odźwiernego. Klatkę schodową doświetlał co najmniej jeden otwór szczelinowy. Druga kondygnacja przypuszczalnie miała również charakter mieszkalny, ale o bardziej prywatnym charakterze. O ile przyziemie mogło pełnić rolę kuchni i pomieszczenia dziennego, to na piętrze znajdować się mogła sypialnia. Dwa szczelinowe otwory umieszczone w samych narożnikach wskazywałyby, że nie pominięto także funkcji obronnej. Powyżej znajdowała się jeszcze co najmniej jedna kondygnacja o nieznanym przeznaczeniu.
Stan obecny
Wieża jest dziś niezadaszoną ruiną, pozbawioną pięter i zachowaną jedynie do wysokości niepełnej drugiej kondygnacji. Obserwację elewacji i detali architektonicznych utrudnia gęsto porastający budynek bluszcz. Zabytek znajduje się blisko drogi publicznej, ale jest położony na terenie prywatnej działki, a zobaczenie jego wnętrza najpewniej niemożliwe.
powrót do indeksu alfabetycznego
bibliografia:
Salter M., The castles of South Munster, Malvern 2004.