Virtsu – zamek Werder

Historia

   Zamek rycerski Werder po raz pierwszy pojawił się w źródłach historycznych w 1465 roku, choć przypuszcza się, iż powstał nieco wcześniej, około 1430 roku. Stanowił on istotny punkt kontrolny strzegący pobliskiej przeprawy między lądem stałym a wyspami estońskimi na zachodzie. Jego właścicielem była  szlachecka rodzina von Uexküll, która utrzymywała miejscową wyspę jako lenno od książąt biskupów ozylskich. Zamek został zniszczony na przełomie 1533 i 1534 roku w trakcie wojny między margrabią brandenburskim Wilhelmem, a księciem biskupem Reinholdem Bekeshovede. Los warowni przypieczętowały postanowienia zjazdu w Wolmarze z 1536 roku, na którym ustalono nie odbudowywać Werder.

Architektura

   Zamek zaprojektowano tak by wypełnił on całą powierzchnię niewielkiej wyspy, położonej blisko znajdującego się na południu lądu. Warownia posiadała jeden, otoczony murem, niemal idealnie kwadratowy dziedziniec o wymiarach 25,1 x 25,3 metra, w którego północnej oraz zachodniej części znajdowały się  kamienne budynki. Posiadały one dostawiony od zewnątrz drewniany ganek komunikacyjny. Ważnym elementem obrony zamku były usytuowane w północno – wschodnim i południowo – zachodnim narożu cylindryczne, przystosowane do użycia broni palnej wieże, z których południowa, strzegąca wjazdu na zamek, była nieco większa. Całość dodatkowo otaczał niewysoki zewnętrzny mur obronny, mogący chronić także przed sztormami lub dryfującą krą.

Stan obecny

   Do czasów współczesnych zachowały się położone nad morzem, jedynie kilkumetrowej wysokości fragmenty murów, wśród których rozróżnić można między innymi podstawę jednej z cylindrycznych wież. Wstęp na teren ruin jest wolny.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Borowski T., Miasta, zamki i klasztory. Inflanty, Warszawa 2010.
Tuulse A., Die Burgen in Estland und Lettland, Dorpat 1942.