Vasknarva – zamek zakonny Neuschloss

Historia

Zamek Neuschloss był krzyżacką  graniczną warownią i siedzibą wójtów zakonnych, położoną nad brzegiem jeziora Pejpus. Jego rolą była obrona północno – wschodniej granicy Inflant oraz kontrola południowego odcinka rzeki Narwy, będącej głównym szlakiem komunikacyjnym i handlowym między Inflantami a Rusią. Pierwsze umocnienia, zapewne jeszcze drewniane, powstały w 1349 roku, czyli kilka lat po wykupieniu przez Krzyżaków duńskiej części Estonii. Obwarowania te wkrótce po zbudowaniu zostały zniszczone przez Pskowian. Dopiero w pierwszej połowie XV wieku zakonowi udało się wzmocnić kontrolę nad regionem, a w 1427 roku rozpoczęto prace nad nowym, murowanym zamkiem. Pierwszym znanym wójtem krzyżackim w Neuschloss był Peter Wesseler, urzędujący na zamku w 1433 roku. Warownia pozostawała w rękach zakonnych do roku 1558, kiedy to ostatni wójt Dietrich von der Steinkuhl poddał zamek wojskom moskiewskim. Przez kolejne lata Neuschloss był świadkiem walk pomiędzy Szwecją a Rosją. Parokrotnie niszczony i odbudowywany, ostatecznie pod koniec XVII wieku utracił znaczenie militarne i obrócił się w ruinę.

Architektura

Zamek z XV wieku był prostą warownią składającą się z  pojedynczego domu o wymiarach 15×23 m. Wewnątrz pomiędzy co najmniej dwoma piętrami, komunikację zapewniały umieszczone w grubości muru schody. Główne wejście znajdowało się w murze północnym, kaplica albo komnata wójta znajdowała się na pierwszym piętrze, a parter i poddasze pełniły funkcję gospodarczą i obronną.  W południowej części muru umieszczono ostrołukowe okna. W drugiej połowie XV wieku dom otoczono linią murów obronnych, wyposażonych w ufortyfikowaną bramę i dwie narożne wieże: okrągłą od północnego – zachodu i kwadratową od południowego – wschodu.

Stan obecny

Z zamku do czasów obecnych zachowały się tylko trzy ściany domu głównego i rozproszone pozostałości zewnętrznych obwarowań.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego