Valjala – kościół św Marcina

Historia

Budowa kościoła św Marcina rozpoczęła się wkrótce po podboju okolicznych ziem przez krzyżowców w 1227 roku. Wpierw była to jednak tylko mała kaplica postawiona na miejscu wcześniejszego grodu pogańskich Estów. W 1240 roku została ona powiększona do dzisiejszych rozmiarów. W 1343 roku budowla została uszkodzona w czasie powstania w noc św. Jerzego. W czasie późniejszej odbudowy wprowadzono do niej elementy gotyckie, jednak wieża której budowę wtedy rozpoczęto, prawdopodobnie nie została ukończona, aż do XVI/XVII wieku. Na początku XVIII stulecia kościół ponownie ucierpiał w czasie wojny północnej.

Architektura

Najstarsza część kościoła składa się z prostokątnej nawy i węższego oraz krótszego prezbiterium. W XIV wieku dobudowana została do niego od wschodu poligonalna apsyda, oraz wieża, usytuowana nietypowo jak na inflanckie świątynie, przy południowej ścianie prezbiterium. Prawdopodobnie została ona ukończona dopiero w okresie nowożytnym. Zachodnią fasadę kościoła ozdobiono blendami i godnym uwagi romańskim portalem z wimpergą. Boczne ściany nawy i prezbiterium przepruto wąskimi, ostrołukowymi oknami, umieszczonymi po dwa obok siebie. Ściany zostały także wzmocnione wydatnymi przyporami. Wewnątrz najcenniejszym zabytkiem jest romańska, bogato zdobiona chrzcielnica.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego