Víckov – zamek

Historia

   Víckov powstał na dobrach zanikłego zamku Bukov, które ród panów z Víckova zyskał poprzez wiano córki Demetera z Bukova. Pierwsza wzmianka źródłowa o nim pojawiła się w 1340 roku, kiedy to  z Víckova pisał się Bernard. Po nim sześć lat później na zamku siedział Archleb, a w 1351 roku sędzia ziemski Bohuslav, który w 1358 roku odsprzedał zamek wraz z wsią i czterema innymi osadami Buzkovi z Mostišt. Co prawda po pewnym czasie Bohuslav odzyskał zamek, lecz ostatecznie w 1365 roku wraz z zamkiem Mitrov sprzedał margrabiemu morawskiemu Janowi Henrykowi. W latach 1365 – 1375 na zasadzie lenna użytkował go Vaněk z Potštejna, a od 1410 roku z nadania margrabiego Jodoka – Jan Hlaváč z Ronova. W kolejnych latach, przypadających na okres wojen husyckich, źródła pisane o zamku milczą. W połowie lat 20-tych XV wieku w okolicy miały miejsce kampanie wojenne, jednak nie wiadomo czy dotknęły one w jakiś sposób zamek. Po jakimś czasie miejscowe dobra przejęli możni Pernštejnowie. W 1437 roku Jan z Pernštejna sprzedał zamek Vojnovi z Litavy, lecz po otrzymaniu uzgodnionej ceny, odmówił jego wydania. Rok później sąd postanowił zwrócić lenno królowi, a w 1454 król Władysław ponownie podarował Víckov Janowi z Pernštejna. W okresie tym sam zamek był już najpewniej opuszczony.

Architektura

   Zamek wzniesiono na wysokim, skalistym cyplu opadającym skarpami od północy i wschodu ku dolinie rzeki Bobrůvki. Na niezabezpieczonej naturalnymi warunkami terenu stronie południowej i zachodniej zamek trzeba było odciąć wyciosaną w skale suchą fosą o szerokości 12-13 metrów i głębokości 2-3 metrów. Zaraz za nią posadowiono obwód murów obronnych o grubości 1,8 metra, zakreślających z grubsza owalny plan dwudzielnego zamku. Nie były to zbyt silne obwarowania z racji pozbawienia jakiejkolwiek możliwości obrony flankowej. Z pierścienia murów jedynie minimalnie wystawała czworoboczna wieża bramna w narożniku po stronie północno – zachodniej. Po drewnianym moście, zapewne zwodzonym, przedostać się można było na trójkątny, mniejszy z dwóch dziedzińców, zapewne pełniący funkcję gospodarczego podzamcza. Jego zabudowę stanowił podłużny, być może drewniany budynek, przystawiony do wewnętrznej ściany muru obronnego po stronie zachodniej. Drugą bramę przepruto w wewnętrznym, poprzecznym murze. Tylna, główna część zamku w północnej części zastawiona była budynkiem mieszkalnym o wymiarach 17 x 8,5 metra. W przyziemiu najpewniej miał on trzy wąskie pomieszczenia, przynajmniej w części sklepione kolebkowo. Budynek mógł mieć charakter wieży, która broniłaby wjazdu z podzamcza na główny dziedziniec. Drugi, także podpiwniczony budynek usytuowano przy murze po stronie południowej.

Stan obecny

   Obecnie najlepiej zachowanym fragmentem zamku jest wschodni mur głównego budynku mieszkalnego, który wraz z jednym oknem zachował się aż do wysokości pierwszego piętra. Widoczne jest również jedno z pomieszczeń w przyziemiu oraz relikty murów obwodowych i wieży bramnej, choć zwiedzanie utrudnia gęsto porastająca teren zamku roślinność. Czytelne są także pozostałości dawnego przekopu. Wstęp na teren zamku jest wolny.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Hrady zamky a tvrze v Cechach na Morave a ve Slezsku, red. Fiala Z., Jizni Morava t.I, Praha 1989.
Plaček M., Ilustrovaná encyklopedie moravských hradů, hrádků a tvrzí, Praha 2001.
Plaček M., Ilustrovaná encyklopedie moravských hradů, hrádků a tvrzí. Dodatky, Praha 2007.